Bahagian 86: Kisah Ladang Geddes
Perjalanan sejauh 6 kilometer dari kawasan pusat, Kampung C3 merupakan yang paling jauh. Semasa era ladang, kontraktor bagi kampung ini pada mulanya ialah Yap Jin, dan kemudiannya digantikan oleh Lee Bo. Kampung tersebut dahulunya bersempadan dengan hutan rimba primer, di mana sebelum Jalan Raya Galadong dibuka selepas fasa penjualan ladang, kelibat gajah liar sering kelihatan di situ.
Beliau menyatakan bahawa disebabkan hubungan pengurusan antara kontraktor dengan ladang getah dan kampung, sehingga kini beberapa buah kampung masih lagi dipanggil menggunakan nama kontraktor. Sebagai contoh, Syarikat D juga dikenali sebagai "Chen Xiang", sempena nama kontraktor di kampung tersebut pada masa itu.
Beliau teringat bahawa kontraktor bagi Kampung C1 ialah Liao Mei, manakala Kampung C2 pada mulanya diterajui oleh Chai Biao sebelum digantikan oleh Du Jin dan Dato' Lee Sin Hwa. Syarikat Shao pula diterajui oleh Ho Beng, Lan Yan dan Xie Tan; manakala Syarikat A oleh Zeng Qi dan Xie Jian; Syarikat B oleh Xie Fa, yang sebelumnya merupakan kontraktor bermarga Wong.
Bagi Syarikat E pula diterajui oleh beberapa orang termasuklah Lan He, manakala bagi Kebun Kelapa pula diterajui oleh Hua Xiang dan Lee Sin Hwa yang pernah bertindak sebagai kontraktor; mereka semua merupakan tokoh-tokoh terkenal di Ladang Geddes pada masa itu.
Pada tahun 50-an dan 60-an, populasi Ladang Geddes mencapai tahap kemuncak, di mana Syarikat A, B dan Shao semuanya dipenuhi dengan penduduk. Pada masa tersebut, jumlah murid di Sekolah Rendah Jenis Kebangsaan (Cina) Ladang Geddes mencecah lebih 600 orang, namun hari ini ketiga-tiga syarikat ini telah pun memasuki lipatan sejarah dan jumlah murid merosot sehingga tinggal 100 lebih orang sahaja.
Pada tahun berikutnya, seorang ejen jual beli ladang bernama JD telah muncul di Ladang Geddes, yang dibawa oleh pengurus ladang dengan menaiki kenderaan untuk melakukan tinjauan di merata tempat. Tidak lama kemudian, berita tersebut disahkan bahawa Ladang Geddes sememangnya sedang dalam proses untuk dipecahkan dan dijual.
Pekebun kecil mengimbau kembali kenangan semasa air paip yang disalurkan dari sungai besar C3 hanya sampai ke stesen agihan di setiap kampung, serta ke bilik mandi awam dan dapur awam sahaja. Rumah-rumah kediaman individu tidak mempunyai kemudahan air paip, maka jika mahu menggunakan air, mereka terpaksa pergi menceduknya sendiri.
Pengerusi Jawatankuasa Kemajuan dan Keselamatan Kampung (JKKK) Ladang Geddes Bahagian D, Pan Baqing menyatakan bahawa hari ini kemudahan awam di Ladang Geddes telah banyak ditambah baik. Hampir 100% jalan raya telah diturap dengan bitumen (asfalt), kemudahan air, elektrik serta talian telefon adalah lengkap, lampu-lampu jalan kampung terang-benderang, manakala sungai-sungai juga kerap diselenggarakan sehingga risiko banjir berkurangan dengan banyaknya.
Beliau menyatakan bahawa semasa kejadian banjir besar pada tahun 1971, sungai besar di Kampung C3 Ladang Geddes telah melimpah. Rumah-rumah yang berdekatan dengan sungai hanya menampakkan hujung bumbung sahaja, manakala hampir keseluruhan kampung ditenggelami oleh arus banjir. Bilik mesin pam air turut tenggelam di bawah air, yang menyebabkan penduduk kampung terperangkap dan hampir kehabisan bekalan makanan, sekali gus menjadi satu peristiwa besar dalam sejarah pembangunan Ladang Geddes.
Ketua Kampung Ladang Geddes Bahagian B, Leong Kwong Yan menyatakan bahawa daripada sudut pandangan yang lain, pemecahan serta penjualan Ladang Geddes telah membawa impak yang sangat besar kepada kumpulan pekerja yang bergantung kepada ladang untuk menyara hidup pada masa itu, di mana ramai pekerja telah hilang pekerjaan.
Ladang Geddes (Mandarin: Rongji) merupakan sebuah ladang getah di Malaysia. Ia merupakan ladang "penanaman getah cantuman blok eksperimen" terbesar di dunia hasil kerjasama dengan Institut Penyelidikan Getah Malaysia sekitar tahun 1930. Ia kemudiannya menjadi kawasan penempatan kampung baru yang terbesar di Malaysia.
Sejarah Ladang tersebut diasaskan oleh Dunlop Malayan Estates, Ltd, di mana Encik Fred Ascoli bertindak sebagai ketua pejabat Dunlop Malayan Estates di London pada masa itu. Pada tahun 1935, pengurus ladang yang bertugas ialah Encik E. M. Hawes bersama para asisten iaitu: V. Bolton, W. Wall, J. N. Hughes dan T. McAlpine.
Keluasan Ladang Getah Ladang Geddes ialah kira-kira 22,035 ekar (8,917 hektar) di mana 13,247 ekar (5,361 hektar) telah ditanam (22 blok penanaman x 800 ekar bagi setiap blok). Ia terletak antara 10 hingga 12 batu (19 km) dari Bahau, Negeri Sembilan. Ia bersempadan dengan ladang-ladang Bahau, Rompin Malay, dan Sealing.
Reka Bentuk Di pusatnya terletak "Kampung Tengah" (atau Kongsi dalam bahasa Cina) yang menempatkan pejabat pentadbiran utama. Terdapat 15 buah rumah pengurus ladang, sebuah kelab yang mempunyai kolam renang bagi pengurus kanan serta sebuah lagi untuk pengurusan pertengahan. Tiga daripada rumah pengurus ladang tersebut telah dimusnahkan semenjak ia dijual pada tahun 1966. Kelab pengurus kanan pula telah digunakan sebagai kelab menembak semenjak tahun 1970.
Ladang tersebut mempunyai kilang pengumpulan getah serta sebuah rumah janakuasa elektrik DC yang terletak sejauh setengah batu (800 meter) dari pejabat. Di sepanjang laluan dari pejabat pentadbiran pusat menuju ke Kampung E terdapat 80 hingga 100 buah rumah untuk pekerja kilang dan kerani, sebuah hospital dengan tiga orang doktor serta lima buah kuarters jururawat. Hospital ladang tersebut menyediakan standard penjagaan yang setaraf dengan hospital-hospital di Britain. Air bersih dibekalkan oleh loji janakuasa di "Kampung C3". Terdapat beberapa buah kedai runcit bagi bekalan harian, di samping dobi, depoh syarikat bas dan lori, serta sebuah sekolah Cina (Sekolah Rendah Chung Hua) yang ditubuhkan pada tahun 1937. Beberapa orang pelajar Cina telah melanjutkan pelajaran ke peringkat tinggi serta berkelayakan sebagai jurutera, akauntan dan sebagainya. Sebuah sekolah Tamil beroperasi di Kampung Tengah. Sebuah padang bola sepak terletak di hadapan balai polis kecil.
Pada puncak pengeluaran antara tahun 1930-an hingga 1966, ladang tersebut dibahagikan kepada 10 buah perkampungan. Setiap kampung didiami oleh 200 hingga 300 orang pekerja yang sebahagian besarnya berbangsa Tionghua, kecuali di Kampung Tengah yang didiami oleh pekerja berbangsa India. Sungai Tebu mengalir merentasi ladang tersebut dengan puncanya datang dari Kampung South.
Setiap kampung menghasilkan kira-kira 6,000 hingga 8,000 kg susu getah sehari atau kira-kira tiga juta kilogram getah setahun antara tahun 1930 hingga 1966.
Ladang tersebut dijual pada tahun 1966.
Menteri Besar Dato' Said dan Menteri Buruh Tun Sambanthan telah aktif menangani perselisihan tersebut. Apakah keputusannya? Suasana pada masa itu sangat tegang. Rasa simpati yang tinggi diberikan kepada para pekerja miskin yang bakal kehilangan pekerjaan selepas ladang tersebut dijual. Pihak polis telah dipanggil untuk bersiap sedia kerana terdapat jangkaan berlakunya kemungkinan huru-hara awam. Akhirnya keadaan kembali tenang setelah ahli politik berjaya meyakinkan pihak Dunlop supaya memberikan keutamaan kepada para pekerja ladang bagi membeli hartanah tersebut. Penjualan Ladang Geddes dalam erti kata lain melambangkan permulaan kepada berakhirnya kepentingan neokolonial di Malaysia.
Pada tahun 1966, apabila Dunlop Malaysia Estates Ltd iaitu pemilik British bagi Ladang Geddes membuat keputusan untuk menjual ladang seluas 13,000 ekar tersebut dengan membahagikannya kepada lot-lot yang lebih kecil, ia telah segera menerima reaksi yang hebat daripada para pekerja ladang. Mereka berasa takut akan kehilangan pekerjaan. Meskipun begitu, sesuatu yang tidak dijangka pada masa itu ialah ia telah mengubah sebuah ladang milik asing menjadi sebuah kampung baru bertahun-tahun kemudiannya.
Selepas tempoh 57 tahun berlalu, apakah yang telah berubah di Ladang Geddes? Para pekerja telah bertukar menjadi pekebun kecil, maka bagaimanakah kehidupan mereka telah berubah?
Sepanjang tempoh tersebut, apakah jenis konflik serta ketidakpercayaan yang wujud antara pihak yang menyokong dengan pihak yang menentang jualan tersebut?
Pertikaian buruh berkaitan jualan ladang ini turut mewujudkan jurang antara ahli politik tempatan. Encik Tam Jian Seng, seorang ADUN MCA dari Rompin sangat menyokong para pekerja dalam rayuan mereka kepada pihak Dunlop supaya tidak menjual hartanah tersebut. Beliau kemudiannya meletak jawatan daripada parti apabila kepimpinan MCA tidak bersetuju dengan pendirian beliau.
Pada masa yang sama, seorang lagi ahli MCA iaitu Yee Kok Chen telah membantu dalam urusan jualan tersebut. Akhirnya, kedua-dua mereka bertembung dalam Pilihan Raya Umum 1969. Yee Kok Chen yang berjaya menang. Beliau seterusnya berjaya memenangi pilihan raya bagi 3 penggal berikutnya serta dilantik sebagai Ahli Majlis Mesyuarat Kerajaan Negeri (Exco) oleh dewan undangan negeri pada tahun 1978.
Ladang seluas 13,000 ekar tersebut merupakan ladang tunggal yang paling besar di Malaysia pada waktu tersebut. Jualan secara pembahagian lot ini merupakan percubaan komersial yang pertama kali dilakukan dalam sejarah perladangan. Walaupun kesatuan sekerja sangat menentang langkah tersebut, namun akhirnya pemilik berjaya menjual keseluruhan plot tanah seluas 13,000 ekar yang telah dibahagikan itu.
Meskipun begitu, hanya pada tahun 1990-an barulah geran-geran tanah bagi pembahagian lot tersebut dikeluarkan secara rasmi kepada para pembeli. Kebanyakan pembeli terdiri daripada kelas pekerja Tionghua di kawasan persekitaran serta para peniaga dari Bahau. Melihat keadaannya hari ini, iaitu sebuah kampung baru Cina di tengah-tengah ladang kelapa sawit, adalah sukar untuk dibayangkan bahawa ia dahulunya merupakan sebuah ladang getah terbesar milik Dunlop.
Dalam proses pemecahan serta penjualan ladang yang besar tersebut, MCA (Malaysian Chinese Association) turut melalui satu pergolakan besar. Wong Chengjiu yang sangat diharapkan, pada asalnya telah ditetapkan sebagai calon bagi kawasan DUN Rompin. Walau bagaimanapun selepas pemilihan dalaman parti, landskap politik MCA telah berubah, sekali gus mengubah sejarah kawasan DUN Rompin. Menurut imbasan kenangan tokoh veteran MCA iaitu Rao Jinjian, Wong Chengjiu telah dilantik sebagai Pengerusi Negeri Sembilan selepas pemilihan parti, yang seterusnya diikuti dengan pelantikan beliau sebagai Senator serta Timbalan Menteri Pengangkutan. Kesannya, seorang calon baharu perlu dipilih bagi kawasan DUN Rompin.
Seiring dengan perubahan ini, Chua Tek Fu yang mempunyai pengaruh dalam MCA Bahau telah segera menonjolkan diri. Mereka sebulat suara percaya bahawa beliau sepatutnya menjadi calon bagi Rompin. Jika Chua Tek Fu berjaya bertanding di Rompin, ia sudah tentu akan menulis semula sejarah pilihan raya Rompin. Menurut Rao Jinjian, akar umbi MCA Bahau turut memberikan sokongan padu kepada Chua Tek Fu. Walau bagaimanapun disebabkan situasi politik MCA yang sukar diramal, Yu Guozhen yang sedang berkhidmat sebagai Penyelia Jabatan Pendidikan telah mendapat arahan daripada pucuk pimpinan untuk mewakili MCA di kawasan DUN Rompin, sekali gus bertembung dengan Tan Kean Seng, iaitu bekas ADUN Rompin yang telah pun keluar daripada MCA sebelum itu.
Pilihan Raya Umum diadakan pada 10 Mei 1969, manakala pemecahan serta penjualan Ladang Geddes berlaku dua tahun lebih awal iaitu pada tahun 1967. Meskipun tiada kaitan secara langsung antara kedua-dua peristiwa ini, namun ia menambah satu warna sejarah yang istimewa kepada insiden Ladang Geddes. Rao Jinjian menyatakan bahawa peristiwa pemecahan serta penjualan Ladang Geddes memberikan impak yang besar kepada pilihan raya Ladang Geddes, walaupun jumlah pengundi di Ladang Geddes adalah kecil, maka biarpun berlaku pergolakan yang besar namun ia tidak mampu mempengaruhi keadaan keseluruhan.
Sepanjang keseluruhan peristiwa tersebut, puak utama yang menyokong Yu Guozhen di kawasan DUN Rompin terdiri daripada adik-beradik keluarga Lai iaitu Lai Rongmei dan Lai Rongchao, serta Lin Jinwang, yang berhadapan dengan Tan Kean Seng yang berdiri teguh menentang pemecahan serta penjualan Ladang Geddes. Kedua-dua puak ini menjalankan kempen dengan menjadikan isu pemecahan ladang tersebut sebagai fokus utama, di mana akhirnya Ladang Geddes berjaya dipecahkan dan dijual, yang seterusnya membawa kemenangan mutlak kepada Yu Guozhen.
Seterusnya, Yu Guozhen telah terpilih sebagai ADUN Rompin selama empat penggal berturut-turut pada tahun 1974, 1978, dan 1982. Pada tahun 1978, beliau dilantik sebagai Ahli Majlis Mesyuarat Kerajaan Negeri Sembilan yang memegang portfolio Suruhanjaya Air dan Elektrik, sekali gus memberikan sumbangan positif dalam usaha menukarkan Ladang Geddes kepada kampung baru secara berperingkat serta usaha mendapatkan bekalan air dan elektrik.
Walaupun peristiwa pemecahan serta penjualan Ladang Geddes ini sudah lama berlaku, namun penduduk kampung masih lagi rancak membincangkan tentang pertelingkahan politik antara Tan Kean Seng dengan Yu Guozhen. Tan Kean Seng yang kini sudah berusia lewat tujuh puluh tahun mengimbau kembali bahawa pemecahan serta penjualan Ladang Geddes ini melibatkan kelangsungan hidup beribu-ribu penoreh getah, maka secara semulajadinya mereka mencari bantuan daripada parti pembangkang bagi menentang jualan tersebut serta memulihkan keadaan asal. Beliau berdiri di pihak para penoreh getah dan berhadapan dengan pihak yang menyokong jualan ladang tersebut. Walaupun beliau telah berusaha gigih, namun beliau tidak mampu mengubah keadaan disebabkan situasi yang sangat mencabar, sehingga Ladang Geddes akhirnya berjaya dipecahkan dan dijual pada pertengahan tahun 1967.
Tan Kean Seng teringat bahawa pernah terdapat cadangan untuk memberikan beliau sebidang ladang getah seluas 30 ekar sebagai balasan untuk beliau mengundurkan diri daripada pertikaian tersebut, namun beliau langsung tidak tergoda dengannya. Rahsia ini masih diceritakan sendiri oleh beliau sehingga ke hari ini.
Mencerminkan keadaan yang bergelora semasa insiden Ladang Geddes tersebut, Bahau turut menerima tempiasnya di mana ramai peniaga masuk ke Ladang Geddes bagi membeli ladang getah. Para pembeli ini mempunyai dua jenis pemikiran: ada yang sekadar mahu melakukan pelaburan kecil dengan membeli beberapa ekar atau sepuluh lebih ekar ladang getah untuk keseronokan, manakala ada pula yang mempunyai semangat pengembaraan yang lebih tinggi dengan membeli melebihi seratus ekar atau lebih lagi bagi menanggung risiko yang besar.
Memandangkan pemecahan serta penjualan Ladang Geddes merupakan peristiwa pertama seumpamanya dalam sejarah Malaysia, ia merupakan satu risiko yang tidak diketahui bagi para pekebun kecil sama ada mereka akan memperoleh geran tanah individu selepas membeli ladang getah tersebut. Ditambah pula dengan keadaan masyarakat yang agak murni pada masa tersebut, ramai orang mengambil sikap tunggu dan lihat. Walau bagaimanapun bagi kumpulan besar pekerja yang selama ini gigih menoreh getah di ladang tersebut, ini merupakan satu peluang keemasan. Ramai orang sanggup menghabiskan seluruh wang simpanan mereka, malah ada yang mengeluarkan wang simpanan KWSP bagi membeli tiga hingga lima ekar ladang getah, biarpun risikonya tinggi namun mereka tetap mahu mencuba nasib.
Orang-orang ini selama ini bekerja di dalam ladang dengan gaji yang rendah serta ketiadaan kebebasan. Kini apabila mereka mempunyai peluang ini, meskipun masa depan masih belum pasti, namun mereka melangkah masuk ke pasaran hartanah tersebut dengan minda yang optimis. Hari ini Ladang Geddes telah bertransformasi menjadi sebuah kampung baru, serta geran tanah individu telah pun berjaya dikeluarkan, sekali gus mengesahkan status sah di sisi undang-undang bagi para pekebun kecil tersebut. Selepas 47 tahun perjuangan, akhirnya mereka melihat hasilnya.
Nota Penerangan: Semua nama dalam bahasa Inggeris diterjemahkan menggunakan pinyin bahasa Mandarin, dan segala-galanya adalah tertakluk kepada versi bahasa Cina sebagai rujukan utama.
Peringkat Awal Penoreh Getah Membeli Bubur Ayam dan Peringkat Akhir Pekebun Kecil Memotong Tebu Kawasan Ladang Geddes adalah sangat luas, di mana persekitaran di merata tempat secara amnya adalah serupa. Pernah terdapat jurujual dari kawasan luar yang masuk ke kawasan berbukit ini dan tersesat jalan semasa mahu keluar dari kampung pada waktu malam, sehingga perlu mendapatkan bantuan serta tunjuk arah daripada penduduk kampung tempatan.
Semasa era ladang getah, bagi memudahkan urusan pengurusan, pihak British telah secara terbuka membenarkan para kontraktor untuk memajak kawasan ladang getah serta mengupah para penoreh getah. Setiap kontraktor mempunyai berpuluh-puluh orang yang bekerja di bawah mereka. Sebaik sahaja kontraktor mengupah penoreh getah, mereka akan mengaturkan tempat tinggal untuk pekerja di dalam kampung. Ladang Geddes mempunyai lebih daripada sepuluh buah perkampungan, yang kesemuanya dibina bagi memudahkan urusan para penoreh getah.
Kampung C3 merupakan yang paling jauh dari kawasan pusat, iaitu sejauh 6 kilometer. Semasa era ladang getah, kontraktor bagi kampung ini pada mulanya ialah Yap Jin, dan kemudiannya digantikan oleh Lee Bo. Kampung tersebut bersempadan dengan hutan rimba primer, di mana sebelum penjualan ladang secara pembahagian lot dibuat, Lebuhraya Galadong masih belum dibuka, maka kelibat gajah liar sering kelihatan di kawasan tersebut.
Qiu Yaohua yang kini berusia 88 tahun telah menetap di Ladang Geddes selama 81 tahun. Beliau teringat kembali kenangan semasa berpindah dari Melaka ke Ladang Geddes pada usia 7 tahun. Pada masa tersebut hanya terdapat sebarisan kedai lama di Jalan Besar, dan hanya pada zaman pendudukan Jepun barulah barisan kedai kedua dibina di seberang jalan.
Beliau menyatakan bahawa beberapa perkampungan di Ladang Geddes masih lagi dinamakan sempena nama kontraktor disebabkan oleh hubungan antara kontraktor, ladang getah serta perkampungan tersebut. Sebagai contoh, Syarikat D juga dipanggil "Chen Xiang", yang merupakan nama kontraktor di kampung tersebut pada masa itu.
Beliau teringat bahawa kontraktor bagi Kampung C1 ialah Liao Mei, Kampung C2 pula pada mulanya diterajui oleh Chai Biao, dan kemudiannya oleh Du Jin serta Dato' Lee Sin Hwa; Syarikat Shao pula diterajui oleh Ho Beng, Lan Yan dan Xie Tan; Syarikat A oleh Zeng Qi dan Xie Jian; Syarikat B oleh Xie Fa, yang sebelumnya merupakan kontraktor bermarga Wong. Manakala bagi Syarikat E pula terdiri daripada beberapa orang termasuklah Lan He. Bagi Kebun Kelapa pula, Hua Xiang serta Lee Sin Hwa pernah bertugas sebagai kontraktor; mereka semua merupakan tokoh-tokoh terkenal di Ladang Geddes pada masa itu.
Beliau mengimbau kembali bahawa pada masa tersebut populasi Ladang Geddes tidaklah begitu ramai. Gunung 49 terletak bersebelahan dengan Ladang Citi Gardens (Hua Qi Yuan), namun kontraktor ladang getahnya adalah berbeza dengan adanya sempadan yang jelas. Para penoreh getah tidak dibenarkan untuk melintasi sempadan tersebut.
Semasa era ladang getah, kehidupan para penoreh getah adalah agak ringkas. Selepas tamat kerja, mereka akan bermain mahjong beberapa pusingan atau pergi ke padang untuk bermain bola. Kadangkala terdapat tayangan wayang terbuka pada waktu malam, yang mana ia adalah percuma semasa era ladang getah, namun selepas fasa penjualan secara pecah lot dijalankan, bayaran mula dikenakan.
Beliau menyebut bahawa satu-satunya tempat bagi para penoreh getah untuk membelanjakan wang adalah di pekan Bahau yang terletak sejauh 28 kilometer. Mereka biasanya menggunakan bas untuk ke sana, di mana setiap kali tiba musim catuan makanan ladang atau hari meminjam bekalan makanan, perniagaan bas akan menjadi sangat rancak. Terutamanya semasa tempoh agihan makanan ketika berlakunya "water limit" (hari rehat semasa hujan), jika terdapat filem yang bagus ditayangkan di Bahau, bas-bas tersebut akan sesak dengan orang ramai sehingga ke bahagian bumper hadapan pun turut dipenuhi penumpang.
Pada tahun 1950-an dan 1960-an, populasi Ladang Geddes telah mencapai tahap kemuncaknya. Kawasan kediaman bagi Syarikat A, B dan Shao semuanya dipenuhi dengan penduduk. Pada masa tersebut, sekolah-sekolah rendah Cina di Ladang Geddes mempunyai seramai lebih 600 orang murid. Walau bagaimanapun hari ini, ketiga-tiga syarikat ini telah pun menjadi sejarah, dan jumlah murid sekolah telah merosot sehingga tinggal hanya 100 lebih orang sahaja.
Seorang warga emas berusia 76 tahun iaitu Xu Hongwen yang dilahirkan di Ladang Geddes mengimbau kembali bahawa gaji asas bagi pekerja getah pada masa itu hanya RM 2.35 sahaja, manakala pendapatan getah dikira secara berasingan, sekali gus menjadikan gaji bulanan mereka berada di antara RM 60 hingga RM 100.
Pada akhir tahun 1966, khabar angin mengenai perobohan serta penjualan ladang mula tersebar di Ladang Geddes, namun ia tidak dapat disahkan. Pengurus warga British di Ladang Geddes pada masa itu berasa sangat marah serta memberikan amaran kepada pekerja getah bahawa sesiapa sahaja yang menyebarkan khabar angin akan dihalau keluar dari ladang tersebut. Pada tahun berikutnya, seorang ejen jual beli ladang bernama JD telah muncul di Ladang Geddes, di mana pengurus ladang telah membawanya mengelilingi pelbagai lokasi untuk urusan tinjauan.
Semasa tempoh perobohan serta penjualan dijalankan, para pekerja getah sangat menentang proses tersebut. Beberapa orang pekerja telah membina penghadang jalan di simpang-simpang jalan serta meningkatkan tahap protes mereka bagi menghalang orang luar daripada memasuki Ladang Geddes. Meskipun suasana emosi sangat tegang, namun mujurlah tiada kejadian pertumpahan darah yang berlaku.
Seorang pekebun kecil iaitu Xie Dexing mengimbau kembali suasana semasa beliau mula-mula menjejakkan kaki di ladang getah Ladang Geddes. Perkara yang tidak dapat beliau lupakan adalah jumlah nyamuk yang sangat luar biasa banyak pada masa tersebut yang menyerang seumpama sekumpulan belalang yang melihat pokok padi. Walaupun hanya seinci kulit sahaja yang terdedah, ia pasti akan dipenuhi oleh hurungan nyamuk. Memandangkan Ladang Geddes sedang dalam proses persiapan untuk perobohan serta penjualan, para pekerja getah telah pun berhenti bekerja dan melakukan rondaan, di mana ia mengambil masa hampir setahun untuk urusan perobohan ladang tersebut berjaya diselesaikan sepenuhnya.
Kesannya, ladang tersebut telah menjadi terbiar. Dengan air hujan yang bertakung di dalam mangkuk getah dalam tempoh yang lama tanpa dibersihkan, nyamuk telah membiak dalam jumlah yang sangat besar. Beliau teringat bahawa pekebun-pekebun kecil akan membuat satu corong asap serta meletakkannya di sebelah semasa sedang menoreh getah bagi menghalau nyamuk. Walau bagaimanapun, lingkaran ubat nyamuk adalah tidak berkesan terhadap kumpulan nyamuk yang sangat banyak pada masa tersebut, di mana hanya kepulan asap yang tebal sahaja yang mampu menentangnya.
Satu lagi memori yang tidak dapat dilupakan bagi penduduk Ladang Geddes adalah musim menuai tebu pada tahun 1970-an. Pada masa tersebut, kerajaan Malaysia serta kerajaan India telah secara bersama mengendalikan sebuah kilang gula berhampiran Ladang Geddes (kini dikenali sebagai Pusat Latihan Polis Air Hitam). Mereka telah membuka sebidang tanah yang luas bagi menanam tebu untuk bekalan kilang tersebut, yang seterusnya membawa kepada kejatuhan harga getah. Ini telah memberikan peluang kepada para pekebun kecil bagi mendapatkan pendapatan tambahan. Xie Dexing mengimbau kembali bahawa ramai penduduk Ladang Geddes telah menyertai kerja-kerja di ladang tebu yang besar tersebut terutamanya dalam aktiviti memotong tebu. Setiap hari beliau bersama rakan-rakan sekerja akan menunggang motosikal menuju ke ladang tebu bagi urusan penuaian. Walaupun ia merupakan satu kerja yang berat, namun ia turut mempunyai keseronokannya yang tersendiri. Memandangkan ladang tebu tersebut dihalangi oleh daun-daun tebu yang tebal, ia perlu dibakar terlebih dahulu sebelum kerja memotong dijalankan. Apabila ladang tebu terbakar, api akan menjulang tinggi ke langit yang kadangkala turut membakar mati ular sawa yang besar, namun mangsa yang paling biasa ditemui ialah tikus. Ladang tebu yang telah dibakar itu akan dipenuhi dengan abu, dan selepas memotong tebu, para pekerja akan diselubungi oleh lapisan abu tersebut yang menyebabkan mereka kelihatan seumpama orang Afrika. Pada penghujung waktu kerja, semua orang akan saling berpandangan lalu ketawa terbahak-bahak kerana tidak dapat menahan rasa lucu. Pengalaman ini telah menjadi satu memori yang sangat diingati oleh mereka yang tidak akan sesekali dilupakan.
Siri Pemecahan dan Penjualan Ladang Geddes Selama 57 Tahun (Bahagian Empat):
Mandi Awam, Mandi Secara Beramai-ramai; Dapur Awam 10 Dapur Memasak Serentak
Suka dan duka dalam peristiwa pemecahan serta penjualan Ladang Geddes adalah ibarat pepatah yang mengatakan "hanya orang yang meminum air di musim sejuk sahaja yang tahu akan rasa hangat dan sejuknya". Selepas tempoh 57 tahun berlalu, meninjau kembali masa lalu mendatangkan rasa sayu yang tidak berkesudahan. Banyak memori masa lalu sememangnya sangat mendatangkan rasa nostalgia.
Xie Dexing, seorang pekebun kecil di Ladang Geddes mengimbau kembali bahawa dahulunya pokok getah yang ditanam di Ladang Geddes kebanyakannya terdiri daripada siri 600 yang mempunyai hasil susu getah yang banyak serta pekat. Malangnya keadaan pasaran adalah sangat suram serta harga getah pula sangat menyedihkan. Orang ramai semakin merasai kesulitan serta kekecewaan. Beliau teringat semasa tempoh harga getah berada di tahap paling rendah, satu paun getah hanya dijual dengan harga 20 sen sahaja. Bagi mereka yang meminjam wang untuk membeli ladang getah, pendapatan bulanan mereka adalah tidak mencukupi bagi melunaskan hutang mereka sekali gus menjadikan kehidupan sangat sukar.
Semasa mereka mula-mula sampai, Ladang Geddes tidak mempunyai sebarang bekalan air mahupun elektrik. Air minuman diperoleh daripada sungai di Kampung C3 semasa era ladang (estet), dengan sebuah stesen pam di tepi sungai yang menceduk serta menapis air tersebut sebelum diagihkan ke perkampungan. Ini merupakan sisa peninggalan era Dunlop. Penduduk kampung menggunakan lampu besar (lampu gas) serta lampu minyak tanah bagi tujuan pencahayaan. Pada tahun 1980-an, para penduduk kampung telah secara bersama membeli sebuah janakuasa elektrik (generator) bagi bekalan elektrik. Program televisyen pula hanya tersedia bagi tempoh singkat selama tiga jam sahaja setiap malam, bermula jam 7 malam sehingga jam 10 malam tanpa ada sebarang ruang untuk rundingan.
Beliau menyebut bahawa kadangkala sebaik sahaja rancangan yang menarik sedang ditonton, televisyen tersebut secara tiba-tiba akan menjadi gelap (padam), sekali gus mendatangkan rasa ralat kepada semua orang.
Dikatakan bahawa pada tahun 1900, Dunlop telah membuka kawasan Ladang Geddes di mana pada masa tersebut para pekerja meminum air sungai. Menjelang tahun 1930-an pula, sebuah stesen pam air telah dibina dan semenjak itulah Ladang Geddes mula mempunyai bekalan air paip.
Xie Dexing mengimbau kembali bahawa air paip dari Sungai C3 hanya sampai ke stesen-stesen agihan di setiap perkampungan, serta ke bilik mandi awam dan dapur awam sahaja. Rumah kediaman individu tidak mempunyai kemudahan air paip sendiri, maka jika mahu menggunakan air mereka terpaksa pergi mengangkutnya sendiri. Selepas Ladang Geddes dipecahkan dan dijual, sebahagian besar kemudahan awam berada dalam keadaan terbiar dan rosak, malah pintu kayu bilik mandi awam mahupun tandas awam turut mengalami kerosakan. Orang-orang yang datang ke sini sama sekali tidak pernah merasai "kemanisan" bergelar seorang pekebun kecil, sebaliknya mereka terlebih dahulu merasai keperitan dalam usaha meneroka kawasan tersebut.
Mengenai tandas awam pula, ia dibina di kawasan terpencil di bahagian luar rumah. Menggunakannya pada waktu siang adalah tiada masalah, namun ia akan menjadi sangat menyusahkan jika anda terpaksa menggunakannya pada tengah malam akibat sakit perut. Pada masa tersebut tiada bekalan elektrik dan suasana di sekeliling adalah gelap gelita sehingga tidak nampak apa-apa. Seseorang hanya boleh bergantung kepada cahaya lampu minyak tanah atau lilin bagi menyelesaikan urusan mereka. Sebarisan tandas awam dibina dengan jarak empat atau lima buah tandas antara satu sama lain. Jika terdapat kenalan yang menggunakan tandas pada waktu yang sama, dua orang di dalam petak tandas yang bersebelahan boleh berbual-bual sesama mereka, namun setiap kali mereka keluar dari petak tandas yang sempit tersebut, akan terdapat satu bau yang sangat ketara.
Dapur awam pula merupakan sesuatu yang sangat menarik. Terdapat lebih daripada sepuluh buah dapur memasak di dalamnya, dengan satu periuk bagi setiap dapur yang mewakili setiap buah keluarga. Pada setiap pagi dan petang, dapur tersebut akan diterangi cahaya lampu serta kedengaran bunyi memotong sayur, membasuh beras, serta keriuhan para pekebun kecil yang menjadikannya sangat meriah.
Beliau menyatakan bahawa pada tahun 1960-an, trend perjudian "Zi Hua" (sejenis loteri) sangat popular di Ladang Geddes. Setiap hari dua orang lelaki akan masuk ke dalam kampung bagi mempamerkan teka-teki Zi Hua untuk diteka oleh penduduk kampung. Walaupun kadar kemenangannya ialah 10 sen bagi bayaran 3 Ringgit, namun ia tetap sangat mempersonakan para penduduk kampung. Beliau menceritakan bahawa semasa para pekebun kecil sedang memasak, mereka akan mengkaji teka-teki Zi Hua tersebut, di mana masing-masing mempunyai pendapat sendiri serta tidak mahu mengalah antara satu sama lain. Apabila keputusan Zi Hua diumumkan, mereka yang berjaya meneka dengan tepat akan berasa sangat gembira, dan keseluruhan dapur awam tersebut akan menjadi semeriah sebuah pasar, sekali gus menjadi antara ciri khas bagi Ladang Geddes selepas fasa pemecahan dan penjualan tersebut dijalankan.
Xiao Wensheng (萧文生) menghabiskan masa kanak-kanaknya di Ladang Geddes, dan beliau menyatakan pengalaman yang paling tidak dapat dilupakan ialah semasa beliau sedang mandi. Beliau akan menyambungkan sebatang paip air daripada kepala paip awam menuju ke dalam bilik mandi yang dibina sendiri. Walau bagaimanapun di tengah-tengah sesi mandi tersebut dengan badan yang dipenuhi buih sabun, bekalan air secara tiba-tiba akan terhenti kerana ada orang yang telah mencabut sambungan paip di bahagian luar bagi tujuan memasak. Beliau menyatakan situasi sebegini adalah sangat lumrah berlaku. Kadangkala beliau terpaksa mengejar bas sekolah untuk ke sekolah serta sudah pun berasa sangat cemas. Matanya pula berasa pedih serta tidak selesa akibat terkena buih sabun di dalam bilik mandi, dan kemudiannya sambungan paip air pula dicabut. Beliau hanya mampu menjerit dengan kuat meminta orang di luar menyambungkan semula paip air tersebut dengan segera. Walau bagaimanapun tiada sebarang maklum balas dari luar, sebaliknya hanya kedengaran bunyi baldi-baldi kosong yang sedang diisi dengan air. Beliau terpaksa menunggu dalam keadaan perit selama dua atau tiga minit barulah bekalan air disambung semula, namun pada saat itu beliau sudah pun menjerit sehingga suaranya menjadi serak. Beliau turut menyebut bahawa kadangkala semasa hujan lebat, air sungai akan menjadi keruh dan walaupun selepas ditapis serta disalurkan ke perkampungan, air minuman tersebut tetap berwarna seolah-olah seperti air teh. Ramai orang lebih rela pergi ke sungai-sungai berhampiran bagi menceduk air untuk tujuan minuman.
Xiao Wensheng kemudiannya telah menjadi bekas Ahli Majlis Daerah Jempol. Beliau masih ingat semasa beliau menuntut di Sekolah Rendah Cina di Ladang Geddes, perjalanan menaiki bas sekolah untuk pergi dan balik sekolah akan menukarkan baju putihnya menjadi warna kuning. Puncanya adalah jalan-jalan di Ladang Geddes pada masa tersebut semuanya diperbuat daripada tanah kuning, di mana semasa bas sekolah melaluinya, ia akan membangkitkan debu-debu kuning yang berterbangan. Apabila pelajar-pelajar ini pulang ke rumah, ibu-ibu mereka pastinya tidak dapat menahan diri daripada membebel mengenai perkara tersebut.
Chen Shuimu, seorang pekebun kecil di Ladang Geddes menyatakan bahawa bilik mandi awam adalah agak tidak memudahkan bagi kaum wanita, terutamanya jika pintu kayu bilik mandi tersebut mengalami kerosakan. Walau bagaimanapun jika di rumah tiada bilik mandi, maka tiada tempat lain lagi untuk mandi. Beliau menceritakan bahawa apabila para pekebun kecil pulang dari menoreh getah, masing-masing akan membawa sebaldi air serta terus meluru ke bilik mandi awam. Apabila terdapat ramai orang, adalah sangat lumrah bagi beberapa orang untuk bersesak-sesak mandi bersama-sama. Selepas selesai mandi, masing-masing akan menggunakan tuala besar atau kain sarung bagi tujuan menukar pakaian.
Tandas awam dibahagikan kepada empat bahagian, bagi membolehkan sehingga empat orang menggunakannya secara serentak.
Sepanjang tempoh 57 tahun yang lalu, Ladang Geddes telah mencapai kemajuan yang ketara, merangkumi akses kepada bekalan air bersih serta elektrik, kejayaan pembahagian lot tanah, serta penambahbaikan infrastruktur. Berdasarkan maklumat yang disediakan, Ladang Geddes telah memperoleh bekalan air pada tahun 1981, mendapat bekalan elektrik pada tahun 1987, serta menubuhkan Kumpulan Pembahagian Geran Tanah pada tahun 1992 bagi memulakan kerja-kerja pembahagian tanah.
Para pekebun kecil menzahirkan rasa gembira mereka apabila titisan pertama air bersih mula mengalir masuk ke Ladang Geddes, yang akhirnya membebaskan mereka daripada masalah kekurangan air selama bertahun-tahun. Wajah setiap orang dipenuhi dengan perasaan terkejut serta gembira. Menjelang akhir tahun 1987 bekalan elektrik sampai ke kampung tersebut, sekali gus membolehkan Ladang Geddes bertransisi daripada dunia yang huru-hara kepada sebuah era ketamadunan. Cahaya telah menghalau kegelapan, dan dunia menjadi sangat bertenaga serta berwarna-warni.
Pembekalan elektrik telah membawa masuk pelbagai peralatan elektrik rumahtangga ke Ladang Geddes, sekali gus membawa perubahan yang sangat besar kepada Kampung Baru Ladang Geddes. Peti sejuk serta televisyen berwarna membanjiri kampung tersebut, menyebabkan para peniaga peralatan elektrik tempatan tersenyum lebar. Sejarah pembangunan Ladang Geddes telah mencapai satu mercu tanda yang baharu. Para pekebun kecil mengakui secara jujur bahawa kebimbangan terbesar mereka semasa membeli hartanah di Ladang Geddes ialah sama ada mereka akan memperoleh hak milik tanah tersebut. Ramai orang berasa teragak-agak untuk membeli ladang getah disebabkan kerisauan mengenai hak milik tanah pada masa hadapan. Dalam keadaan sedemikian, para ejen hartanah telah menjalankan aktiviti promosi secara besar-besaran bagi menjual pegangan tanah mereka yang sangat luas itu. Ada yang menawarkan harga serendah RM 300 bagi setiap ekar, malah disertakan pula dengan pelbagai tawaran menarik, namun tiada sesiapa yang berminat untuk membeli sehinggalah keadaan menjadi lebih jelas, di mana pada masa itu tawaran-tawaran menarik sebegini tidak lagi tersedia.
Era Dunlop kini telah menjadi sejarah. Penduduk kampung menyatakan bahawa kumpulan pembahagian Ladang Geddes diketuai oleh Senator pada masa itu iaitu Zhuang Qixiang, yang telah berjaya menjalankan kerja-kerja pembahagian geran tanah dengan menggunakan kelebihan yang ada, sekali gus membawa banyak kemudahan kepada Ladang Geddes. Semasa era Dunlop, Ladang Geddes mempunyai dua keping geran tanah yang besar, satu meliputi keluasan 5,000 ekar manakala sekeping lagi melebihi 8,000 ekar. Selepas usaha selama tujuh hingga lapan tahun, kumpulan tersebut akhirnya berjaya membahagikan dua geran tanah besar itu menjadi geran-geran kecil mengikut keluasan tanah bagi setiap pekebun kecil, sekali gus menyempurnakan misi sejarahnya.
Selepas para pekebun kecil memperoleh geran tanah individu, status sah bagi tanah mereka telah pun disahkan, yang seterusnya mengukuhkan azam mereka untuk terus menetap serta berkembang di Ladang Geddes, sekali gus benar-benar menjadikan era Dunlop sebagai sebahagian daripada sejarah yang telah berlalu. Ladang Geddes telah bertransisi daripada kegelapan menuju ke cahaya terang, namun bagi sesetengah penduduk yang telah lama menetap di sini, pasang surut dalam proses pembangunan tersebut tetap mendatangkan pelbagai perasaan yang bercampur baur.
Pengurus Warga British yang Angkuh & Para Pekerja Getah
Lee Fu, seorang pesara pemilik gerai makanan yang kini berusia 85 tahun mengimbau kembali bahawa sikap angkuh pengurus warga British semasa era ladang (estet) tersebut meninggalkan kesan yang sangat mendalam kepada beliau. Pengalaman yang paling tidak dapat beliau lupakan ialah apabila pengurus tersebut menuduh parit saliran di hadapan kedainya sebagai kotor lalu mengenakan denda sebanyak 50 Ringgit. Beliau menekankan bahawa pada masa tersebut 50 Ringgit adalah menyamai hampir sebulan gaji bagi seorang pekerja getah. Dengan rasa berat hati beliau telah membayar denda tersebut. Walau bagaimanapun, apa yang mengejutkan beliau ialah pengurus tersebut di hadapan bapa beliau sendiri telah bertindak membakar wang tersebut menggunakan pemetik api selepas menerimanya.
Berdasarkan imbasan kenangan Lee Fu, para pekerja getah tertakluk kepada tindakan kuku besi pengurus warga British tersebut. Malah kakitangan bawahan mereka turut diancam serta digertak, selain terpaksa menanggung makian yang berterusan daripada pengurus tersebut. Bagi menambah lagi penderitaan mereka, pengurus tersebut akan menghamburkan makian dalam bahasa Melayu yang tidak difahami sepenuhnya kepada pekerja, tanpa menghiraukan ketepatannya. Melihat kelibat pengurus warga British ini sahaja sudah cukup untuk mencetuskan ketakutan di hati para pekerja, seumpama melihat kelibat hantu. Apabila beliau menghampiri, para pekerja secara nalurinya akan menundukkan kepala serta mengelak daripada memandang wajahnya. Apa yang mengejutkan, Lee Fu sendiri pernah menyaksikan seorang pengurus berbangsa India menggunakan cemeti bagi menyebat seorang wanita daripada etnik yang sama.
Lee Fu menggambarkan dengan hidup rupa bentuk pengurus warga British tersebut semasa melakukan pemeriksaan, dengan memakai topi koboi, memegang tongkat serta menghisap cerutu. Perbualannya disulami dengan gaya dramatik menggunakan tongkatnya, sekali gus memancarkan aura kekayaan serta kekuasaan. Selepas pembubaran ladang-ladang getah di Singapura, sebahagian pekerja getah telah memperoleh tanah di kawasan tersebut bagi menetap. Walau bagaimanapun, mereka masih terpaksa melintasi kawasan bukit ladang (estate hill) yang masih mengekalkan sisa-sisa era kolonial British.
Pada masa tersebut terdapat bayaran tol yang dikenakan bagi melalui bukit ladang tersebut, dengan caj sebanyak 50 sen bagi kenderaan kecil manakala 1 Ringgit bagi kenderaan besar. Lee Fu teringat satu kejadian semasa beliau sedang memandu melalui kawasan tersebut dan ditahan oleh penolong pengurus warga British yang memarahinya kerana memandu laju. Dalam satu maklum balas yang pantas, Lee Fu menyatakan secara tegas: "Saya kini sudah mempunyai rumah, tanah, serta kereta. Saya bukan lagi pekerja kamu. Jika mahu memaki seseorang, pulanglah semula ke negara kamu sendiri dan lakukanlah di sana." Dalam satu lagi kejadian yang berbeza, Lee Fu telah memotong kenderaan milik pengurus tersebut, yang membawa kepada satu pertemuan dengan pengurus yang dipanggil melalui kontraktor ladang getah tersebut. Walau bagaimanapun, apa yang menghairankan ialah bukannya makian yang kuat yang diterima, sebaliknya pengurus tersebut sekadar menasihati beliau supaya memandu dengan lebih berhati-hati pada masa hadapan.
Nota Editor: Pada tahun 1930-an apabila para pekerja getah berbangsa Tionghua tiba di tempat ini, disebabkan tahap pendidikan mereka yang rendah serta ketiadaan pengetahuan dalam bahasa Inggeris, mereka memanggil pengurus warga British tersebut sebagai "guilao jingli" (pengurus orang putih) semasa berkomunikasi dengan rakan senegeri mereka. Malah sehingga hari ini kita masih menggunakan istilah "laowai" (orang luar) bagi merujuk kepada warga asing.
Perbendaharaan (treasury) pada masa tersebut kini dirujuk sebagai "cai-ku" (kerani kewangan). Pada era tersebut, menyandang jawatan "cai-ku" melambangkan autoriti, di mana peranan perbendaharaan adalah bagi membantu pengurus warga British dalam menguruskan dokumen serta agihan gaji. Istilah "yalan" pula merujuk kepada geran tanah atau hak milik tanah. (Tafsiran oleh: Rebecca Ho Mui Moi)
1. Dahulu di sini ditanam pokok getah, namun kini telah digantikan dengan pokok kelapa sawit. 2. Rumah-rumah kediaman di mana pengurus warga British menetap semasa tempoh tersebut merangkumi rumah bernombor 2 dan 3.
Ada pihak yang berpendapat jika Ladang Geddes gagal dipecahkan serta dijual secara berfasa, para pekebun kecil golongan muda pada hari ini tidak akan tahu di mana keberadaan mereka, sekali gus lintasan hidup mereka pasti akan ditulis semula. Walau bagaimanapun lebih ramai lagi pihak yang percaya bahawa kejayaan pemecahan serta penjualan Ladang Geddes telah membawa lebih banyak manfaat kepada penduduk awam dengan kesan buruk yang relatif sedikit.
Penduduk warga emas Ladang Geddes mengakui walaupun terdapat tentangan terhadap pemecahan serta penjualan pada masa lalu, namun ramai juga pihak yang menyokongnya kerana hanya melalui jualan tersebut sahaja mereka berpeluang untuk memiliki tanah sendiri.
Sepanjang tempoh 57 tahun yang lalu, selain daripada beberapa buah jalan baharu serta pertukaran kakitangan, pemandangan di pelbagai perkampungan di Ladang Geddes tidaklah mengalami perubahan yang besar, terutamanya bangunan-bangun yang ditinggalkan daripada era ladang (estet) di mana sebahagian besarnya masih terpelihara dengan baik.
Penemuan yang paling mengejutkan adalah penemuan sebuah kubur warga British. Batu nisan ini ditemui di bahagian belakang sebuah rumah penduduk di sepanjang laluan kecil berhampiran Kebun Durian. Penduduk kampung telah menggali keluar sebuah batu nisan yang terukir dengan perkataan Inggeris "General" (Jeneral). Walau bagaimanapun tiada keranda mahupun saki-baki mayat yang ditemui semasa batu nisan tersebut digali keluar, sekali gus menjadikan punca kewujudan batu nisan di situ kekal sebagai satu misteri yang tidak terungkai.
Pan Baqing, Ketua Kampung Bahagian D di Ladang Geddes menyatakan bahawa kemudahan awam di Ladang Geddes telah pun ditambah baik. Hampir 100% jalan raya telah pun diturap dengan tar, serta terdapat kemudahan air, elektrik serta talian telefon yang lengkap. Perkampungan tersebut diterangi dengan lampu-lampu jalan, manakala sungai-sungai juga kerap diselenggarakan sekali gus mengurangkan risiko banjir dengan banyaknya.
Ladang Geddes mendatangkan rasa kehairanan kepada orang ramai, namun turut membawa harapan. Sepanjang tempoh 57 tahun, ramai orang telah bekerja gigih di atas tanah ini bagi mengejar impian masing-masing dengan harapan untuk masa depan yang lebih baik. Sejarah telah memberikan banyak pengajaran kepada mereka, sama seperti pekebun kecil yang tahu bahawa mereka memerlukan air di musim sejuk yang membeku, mereka sangat memahami tentang pasang surut dalam kehidupan.
Beliau menyatakan bahawa kejadian banjir besar pada tahun 1971 telah mendatangkan impak yang sangat hebat kepada Kampung C3 di Ladang Geddes. Sungai telah melimpah yang menyebabkan rumah-rumah berhampiran sungai hampir tidak kelihatan dengan hanya menampakkan bahagian bumbung sahaja; hampir keseluruhan kampung ditenggelami oleh arus banjir. Stesen pam air turut tenggelam, manakala penduduk kampung terperangkap di dalam air serta berhadapan dengan masalah kekurangan bekalan makanan. Ini merupakan satu peristiwa penting dalam sejarah pembangunan Ladang Geddes.
Beliau menyatakan bahawa pemecahan serta penjualan Ladang Geddes mempunyai kepentingan mercu tanda di dalam sejarah Malaysia. Jika Ladang Geddes diambil alih oleh konglomerat besar pada masa tersebut, sejarah pasti akan ditulis semula dan Ladang Geddes tidak akan berada dalam keadaannya yang sekarang. Nasib setiap pekebun kecil pasti akan berubah.
Beliau teringat bahawa dahulunya beliau menetap di Omali, Johor dan apabila mendengar berita mengenai pemecahan serta penjualan Ladang Geddes, beliau telah membuat satu kunjungan khas bagi mengetahui keadaan tersebut. Pada masa tersebut beliau tidak berani menyebut tentang keinginan membeli ladang getah kerana bimbang akan mencetuskan kejadian yang tidak diingini.
Leong Kwong Yan, Ketua Kampung Bahagian B di Ladang Geddes menyatakan bahawa daripada sudut pandangan yang lain, pemecahan serta penjualan Ladang Geddes telah memberikan impak yang sangat besar kepada kumpulan pekerja yang selama ini bergantung kepada ladang untuk menyara hidup mereka. Ramai pekerja telah hilang pekerjaan. Beliau menyebut mengikut undang-undang buruh, secara tegasnya ladang-ladang tidak sepatutnya dipecahkan serta dijual sebarangan, jika tidak kumpulan pekerja ini akan dipaksa ke arah pengangguran.
Dasar-dasar haruslah adil, serta tadbir urus mestilah saksama bagi mencapai satu keseimbangan. Kita tidak boleh lupa bahawa majoriti orang di dalam masyarakat adalah golongan miskin, dan masyarakat tidak boleh mengabaikan kumpulan ini. Beliau meluahkan bahawa walaupun masyarakat perlu dibangunkan, namun satu pendekatan yang lebih seimbang adalah diperlukan di dalam proses pembangunan tersebut dengan pada masa yang sama memberikan perhatian kepada mereka yang kurang bernasib baik. Jika tidak, jika ketidakseimbangan membawa kepada huru-hara sosial, maka makna pembangunan tersebut akan hilang.
Beliau menyatakan bahawa pemecahan serta penjualan Ladang Geddes merupakan satu peristiwa yang signifikan dari segi sejarah. Ia bukan sahaja melibatkan kebangkitan serta kejatuhan kerajaan kolonial British di dalam pembangunan Malaysia, malah turut merakamkan keadaan kehidupan para imigran Tionghua di atas tanah ini serta sumbangan mereka terhadap pembangunan sosial yang sangat nyata.
Beliau merakamkan setinggi-tinggi penghargaan kepada penduduk Ladang Geddes tanpa mengira sebarang bidang pekerjaan mereka, atas segala usaha gigih mereka. Ini adalah kerana dalam pembangunan Ladang Geddes, setiap orang telah memberikan sumbangan melalui cara mereka masing-masing.
Kini, kita masih boleh mendapatkan maklumat Wikipedia daripada internet di mana di bawah istilah Ladang Geddes, secara mengejutkan terdapat rekod yang menyatakan ia pernah memiliki ladang getah terbesar di dunia pada masa tersebut, sesuatu yang amat membanggakan penduduk Daerah Jempol malah seluruh rakyat Malaysia.
Terdapat 12 buah syarikat (division) di dalam Ladang Geddes, iaitu Syarikat A, Syarikat B, Syarikat C1, Syarikat C2, Syarikat C3, Syarikat D, Syarikat E, Syarikat South, Kawasan Tengah, Kawasan Kebun Kelapa, Kawasan Perkampungan Chen, serta kawasan kilang getah besar (Grand Rubber House).
Kepingan getah yang dihasilkan di kilang getah ini dibahagikan kepada tiga gred iaitu A, B, dan C. Kepingan getah gred A dihantar ke Britain, manakala gred B dan C pula dikekalkan untuk kegunaan tempatan. Perkara ini sekali lagi menunjukkan bagaimana pihak British pada masa tersebut bukan sahaja menjajah negara kita, malah turut memerah serta menghantar balik sumber-sumber penting dan terbaik negara menuju ke negara asal mereka.
Ketua Kampung C bagi Jawatankuasa Pengurusan Kampung Baru Ladang Geddes, Xie Zhang-lai menyatakan bahawa pada masa itu kehidupan para penoreh getah adalah agak hambar disebabkan tiada bekalan air serta elektrik di dalam ladang tersebut. Paling hebat pun para penoreh getah ini sekadar bermain mahjong sahaja. Sehinggalah pada tahun 60-an apabila dua buah panggung wayang dibina di Bahau yang terletak sejauh 19 kilometer...
Pada masa tersebut, selain daripada sebuah kilang getah besar (pusat pengumpulan serta pembuatan susu getah dan kepingan getah), terdapat juga sebuah rumah janakuasa elektrik di sini. Dari pejabat pentadbiran pusat menuju ke Kampung E, terdapat sejumlah 80 hingga 100 buah rumah untuk kegunaan pekerja kilang serta kakitangan kerani.
Bekalan air bagi Ladang Geddes dibekalkan oleh sebuah loji janakuasa di "Kampung C3", di mana selain daripada kedai runcit, terdapat juga dobi, serta gudang syarikat bas dan lori. Sekolah Cina (Sekolah Rendah Chung Hua) yang ditubuhkan pada tahun 1937 pula membolehkan anak cucu para buruh asing yang datang merantau dari China yang miskin pada masa itu untuk mendapat peluang pendidikan bahasa Cina. Berdasarkan maklumat sejarah, sekolah ini diasaskan oleh beberapa orang pakar berpengalaman yang berpendidikan tinggi serta berkelayakan sebagai jurutera atau akauntan, yang bertempat di dalam Ladang Geddes serta di lokasi-lokasi yang serupa di seluruh negara.
Rekod sejarah turut mencatatkan bahawa tempoh antara tahun 1930-an hingga 1960-an merupakan waktu puncak bagi pengeluaran getah. Ladang penanaman pada masa tersebut dibahagikan kepada 12 buah perkampungan (kongsi). Setiap kampung mempunyai seramai 200 hingga 300 orang pekerja, yang mana sebahagian besarnya adalah berbangsa Tionghua dengan sebilangan kecil berbangsa India.
Kini seiring dengan perubahan masa, barisan Jawatankuasa Pengurusan Kampung yang baharu diterajui oleh empat orang pengerusi yang muda dan berwibawa bagi menjaga Kampung Baru Ladang Geddes dengan teliti. Pengerusi-pengerusi muda ini bertekad untuk menjadikan Kampung Baru Ladang Geddes sebuah tempat yang lebih bersih serta indah. Mereka terdiri daripada Pengerusi Kampung A iaitu Lin De Hua, Pengerusi Kampung B iaitu Murugan, Pengerusi Kampung C iaitu Xie Zhang-lai, serta Pengerusi Kampung D iaitu He Jing Da.
Setiap Langkah Meninggalkan Kesan, Mengenang Kegemilangan Masa Lalu Kampung Baru Ladang Geddes
Nama Ladang Geddes membawa bersama memori kolektif bagi mereka yang terlibat di dalam industri penorehan getah!
Susu getah yang berwarna putih tersebut merupakan hasil titik peluh daripada kegigihan para pekerja ladang getah yang memulakan kerja sebelum fajar menyingsing. Ia telah menyara hidup generasi demi generasi keturunan pekerja getah di samping turut mengkayakan kantung kekayaan kuasa kolonial tersebut.
"Gedung Getah Besar" (Grand Rubber House) di Ladang Geddes merupakan satu alat ekonomi yang penting bagi Dunlop Malayan Estate Ltd semasa era kolonial British. Ia bukan sahaja menjadi saksi kepada sejarah seratus tahun pembangunan ladang getah di Malaysia, malah meskipun di tengah-tengah landskap industri getah yang telah merosot hari ini, mercu tanda sejarah yang signifikan ini terus mendatangkan rasa kagum kepada generasi muda terhadap kehebatan nenek moyang mereka serta keperkasaan Empayar British pada suatu masa dahulu.
"Gedung Getah Besar" tersebut yang merupakan memori kolektif bagi para penoreh getah serta ahli keluarga mereka di Ladang Geddes, masih lagi terngiang-ngiang dengan bunyi nostalgik "ding-ding-dong-dong" basikal besi yang membawa baldi getah. Walau bagaimanapun memori-memori tersebut kini telah pun terbang jauh melangkaui awan-gemawan.
Pada setiap hari, para penoreh getah berhadapan dengan risiko gigitan nyamuk dan semut serta bahaya ancaman ular dan kala jengking bagi memulakan tugas menoreh pokok getah di dalam ladang sebelum subuh lagi. Mereka dikehendaki untuk "menoreh" kira-kira 500 batang pokok getah pada setiap hari. Para penoreh getah bergantung sepenuhnya kepada cuaca bagi mencari rezeki; mereka terpaksa berhenti bekerja pada hari hujan. Jika hari hujan sebelum mereka memulakan kerja, ia dianggap sebagai hari rehat bagi mereka. Namun jika hujan mula turun selepas mereka memulakan tugas, mereka bukan sahaja akan lencun seumpama ayam yang basah, malah hujan turut membasuh keluar susu getah tersebut sekali gus menjadikan usaha mereka sia-sia. Mereka turut bimbang akan jatuh sakit akibat selesema. Hari hujan merupakan kebimbangan terbesar bagi para penoreh getah kerana mereka terpaksa menggantikan semula kerja yang tertinggal tersebut kemudiannya. Pada waktu-waktu sebegini, mereka akan bertolak ke ladang getah yang suram serta sunyi di tengah malam atau lebih awal lagi dengan mengharungi tiupan angin yang sejuk bagi memulakan kerja harian mereka. Kehidupan seorang penoreh getah adalah sesuatu yang sukar digambarkan serta sukar difahami kerana emosi serta pengalaman tersebut tidaklah mudah untuk digantikan. Malah tindakan mengukur tahap ketulenan susu getah yang dikumpulkan oleh setiap penoreh turut membawa bersama rasa hiba serta kepahitan, di samping memori-memori yang seseorang tidak berani untuk kenang semula. Segala pengalaman tersebut adalah di luar jangkauan serta pemahaman individu zaman sekarang.
Pada masa tersebut, para pengurus serta pegawai atasan yang lain di dalam ladang dipanggil sebagai "hantu". Perasaan takut serta gementar apabila terserempak dengan "hantu besar", "hantu kedua", "hantu ketiga" atau para penyelia di luar gedung getah tersebut bukanlah sesuatu yang mudah untuk dimengerti oleh individu moden pada hari ini.
Ladang Geddes memikul berat serta kepentingan yang besar di dalam sejarah negara, manakala penduduk warga emas di ladang tersebut tetap menyimpan memori yang tidak akan padam mengenai zaman mereka sebagai penoreh getah. Sudah pastinya segala pengalaman yang telah mereka lalui tersebut akan meninggalkan kesan yang tidak dapat dipadamkan.
Lebih daripada 80 tahun yang lalu, konglomerat Dunlop Malaysia Estates Ltd yang sangat berkuasa yang dikawal oleh kerajaan kolonial British, telah mengambil alih kawasan ladang getah Ladang Geddes yang terkenal tersebut. Pada masa itu, Ladang Geddes dikenali sebagai tapak pengeluaran emas di Malaya. Pada waktu yang sama, ramai buruh berbangsa Tionghua telah dibawa dari China ke pelbagai tempat di Malaya bagi meneroka peluang-peluang baharu. Kira-kira 10 tahun kemudian pada tahun 1937, para leluhur ini serta keturunan mereka telah diambil bekerja sebagai penoreh getah di ladang yang paling besar ini. Semenjak itulah Ladang Geddes berkembang dengan pesatnya, menghasilkan jutaan liter susu getah yang berwarna putih susu, menyara hidup generasi demi generasi penduduknya, serta bertransformasi menjadi sebuah komuniti yang makmur.
Hari ini kita masih boleh menemui maklumat Wikipedia yang boleh dimuat naik yang menyatakan bahawa "Ladang Geddes" telah didokumentasikan sebagai ladang getah terbesar di dunia pada masa tersebut. Sebuah tempat yang menjadikan penduduk Daerah Jempol malah seluruh rakyat Malaysia berasa bangga.
https://en.wikipedia.org/wiki/Ladang_Geddes Ladang Geddes telah diasaskan oleh Kumpulan Dunlop milik British, di mana salah seorang pengerusi syarikat tersebut ialah Encik Eric Geddes. Oleh itu terdapat spekulasi bahawa nama "Ladang Geddes" adalah dinamakan sempena nama Encik Eric Geddes. Walau bagaimanapun, punca asal bagi nama tersebut masih lagi menjadi topik perbincangan yang menarik. Di dalam bahasa Cina, Ladang Geddes dikenali sebagai "Rongji". Sama ada nama ladang tersebut dinamakan sempena nama Eric Geddes mahupun tidak, berdasarkan legenda tempatan ia dipercayai bahawa para leluhur yang berhijrah ke Malaya pada masa tersebut sebahagian besarnya bertutur dalam dialek Kantonis, di mana mereka memanggil pokok getah sebagai "Shu Yong" dan pada masa tersebut Eric Geddes telah menamakan ladang tersebut sebagai "Ji" (Geddes) bagi tujuan transliterasi. Ini kemudiannya membawa kepada asal-usul nama "Rongji".
Kawasan yang dahulunya merupakan ladang getah Ladang Geddes meliputi keluasan kira-kira 22,035 ekar (8,917 hektar), dengan 13,247 ekar (5,361 hektar) daripada keluasan tersebut merangkumi daerah-daerah Bahau, Ladang Rompin Malay, serta Sungai Sebaling, dengan jarak lilitan sejauh hampir 19 kilometer.
Dalam satu temu bual, Encik Xie Zhang-lai yang merupakan pengerusi kampung mendedahkan bahawa pada waktu kemuncaknya, Ladang Geddes mempunyai populasi seramai hampir 10,000 orang. Pada masa tersebut ladang tersebut dibahagikan kepada kira-kira 12 buah bahagian (atau kongsi di dalam bahasa Cina), di mana setiap bahagian mengupah seramai kira-kira 300 orang penoreh getah. Dengan menambah bilangan buruh am serta pekerja kilang, terdapat sekurang-kurangnya 600 hingga 700 orang penduduk di dalam sesebuah bahagian, yang membawa kepada jumlah keseluruhan seramai kira-kira 10,000 orang penduduk.
Dua belas buah bahagian bagi ladang getah Ladang Geddes merangkumi Kongsi A, Kongsi B, Kongsi C1, Kongsi C, Kongsi C2, Kongsi C3, Kongsi D, Kongsi E, Kongsi South, Kawasan Tengah, Kebun Kelapa, Kampung Chen, serta Kawasan Gedung Getah Besar.
Ladang Getah Ladang Geddes di bawah Kumpulan Dunlop telah direkodkan sebagai ladang getah terbesar di dunia. Peranan utama bagi gedung getah besar tersebut adalah untuk menerima susu getah daripada pelbagai ladang milik Kumpulan Dunlop serta untuk menghasilkan kepingan getah yang kering.
Kepingan getah yang dihasilkan di gedung getah besar tersebut telah dikelaskan kepada tiga gred iaitu A, B, dan C. Kepingan gred A dihantar ke England manakala gred B dan C digunakan bagi tujuan tempatan. Perkara ini sekali lagi menunjukkan bagaimana pihak British bukan sahaja menjajah negara kita, malah turut memerah serta menghantar balik sumber-sumber terbaik serta penting negara menuju ke tanah air mereka.
Antara kemudahan yang lain, Ladang Geddes mempunyai beberapa buah kedai, sebuah pusat perubatan kecil, sebuah kelab kolam renang, bilik salai kepingan getah di dalam kilang gedung getah besar, serta sebuah loji penapisan air.
Xie Zhang-lai yang merupakan Pengerusi bagi Kampung C (dahulunya dikenali sebagai Kongsi C) di bawah Jawatankuasa Pengurusan Kampung Baru Ladang Geddes, menyatakan bahawa pada masa lalu kehidupan para penoreh getah adalah ringkas. Tiada bekalan air mahupun elektrik di dalam kawasan ladang tersebut. Oleh itu para penoreh getah akan bermain mahjong semasa waktu terluang mereka. Hanya pada tahun 1960-an apabila dua buah panggung wayang dibina di Bahau yang terletak sejauh 19 kilometer, barulah mereka akan berkunjung ke Bahau bagi tujuan membeli-belah serta menonton filem pada setiap bulan iaitu pada hari gaji atau hari meminjam bekalan makanan di tengah bulan.
Dahulu, selepas Ladang Geddes dijual dalam bentuk plot-plot tanah, Ladang Geddes tidak lagi wujud serta ditukarkan namanya kepada Kampung Baru Ladang Geddes. Akhirnya hanya terdapat seramai lebih sedikit daripada 1,000 orang pekebun kecil yang menguruskan sendiri ladang getah mereka yang masih tinggal. Jumlah murid di sekolah rendah Cina tersebut turut merosot dengan ketaranya dari tahun ke tahun akibat daripada kemerosotan ladang getah tersebut.
Antara aspek yang paling tidak dapat dilupakan mengenai Ladang Geddes adalah pada tahun 1958 semasa tempoh Undang-undang Darurat apabila orang ramai sangat bergantung kepada sistem memasak secara berkumpulan (communal cooking). Semasa waktu makan, wakil-wakil daripada setiap buah keluarga akan pergi ke kawasan memasak berkumpulan tersebut bagi membeli makanan yang telah siap dimasak untuk keluarga mereka, di mana kos yang terlibat akan ditolak terus daripada gaji bulanan mereka.
Mengenai bekalan elektrik di dalam kampung pula, Kampung Ladang Geddes tidak mempunyai bekalan elektrik pada asalnya. Hanya pada awal tahun 1980-an barulah penduduk berjaya mendesak pihak kerajaan bagi pembekalan elektrik. Sebelum tahun 1980-an, apabila malam menjelma, seseorang hanya boleh melihat cahaya lampu minyak tanah yang berkelip-kelip di setiap rumah atau cahaya yang malap daripada lampu gas. Segala kepayahan yang ditanggung pada masa tersebut adalah sukar untuk difahami oleh masyarakat moden pada hari ini.
Pengerusi He Jing Da serta Pengerusi Lin De Hua menyatakan semasa temu bual tersebut bahawa mereka turut mempelajari sejarah mengenai kampung mereka daripada rekod-rekod sejarah Wikipedia secara dalam talian. Pada masa lalu Ladang Geddes mempunyai beberapa buah pejabat pentadbiran di Kawasan Tengah. Terdapat 15 buah rumah pengurus ladang, sebuah kelab yang mempunyai kolam renang bagi pengurusan kanan serta sebuah lagi bagi pengurusan peringkat pertengahan. Semenjak urusan jualan pada tahun 1966, tiga daripada rumah pengurus ladang tersebut telah pun dirobohkan manakala kelab pengurusan kanan tersebut telah digunakan sebagai sebuah kelab menembak semenjak tahun 1970.
Pada era tersebut, selain daripada gedung getah besar (bagi pengumpulan susu getah serta pembuatan kepingan getah), terdapat juga sebuah loji janakuasa elektrik di sini. Dari pejabat pentadbiran pusat menuju ke Kongsi E, terdapat sejumlah 80 hingga 100 buah rumah bagi kegunaan para pekerja kilang serta kakitangan pentadbiran. Ladang Geddes turut mempunyai sebuah hospital yang dianggotai oleh tiga orang doktor serta lima buah bilik jururawat. Apa yang menariknya, standard perkhidmatan yang disediakan oleh hospital ini adalah lebih kurang setaraf dengan hospital-hospital yang terdapat di United Kingdom.
Bekalan air bagi Ladang Geddes dibekalkan oleh sebuah loji janakuasa di "Kampung C3". Terdapat kedai-kedai runcit, kedai dobi serta gudang-gudang bagi syarikat bas dan lori. Sekolah Rendah Cina Chung Hwa telah ditubuhkan pada tahun 1937 bagi menyediakan pendidikan bahasa Cina kepada generasi seterusnya bagi para penduduk Tionghua di Nanyang yang merentas lautan dari China yang miskin bagi bekerja sebagai buruh. Menurut rekod sejarah, sekolah ini telah diasaskan oleh beberapa orang jurutera atau akauntan. Pakar-pakar ini turut melakukan perkara yang sama bagi ladang-ladang penanaman yang lain di seluruh negara.
Rekod-rekod sejarah turut mencatatkan bahawa tempoh antara tahun 1930-an hingga 1960-an merupakan waktu puncak bagi pengeluaran getah. Ladang tersebut dibahagikan kepada 12 buah perkampungan (kongsi), di mana setiap satunya mempunyai seramai 200 hingga 300 orang pekerja dengan majoritinya berbangsa Tionghua serta sebilangan kecil berbangsa India.
Pada masa tersebut, setiap kampung menghasilkan kira-kira 6,000 hingga 8,000 kilogram susu getah pada setiap hari, dengan jumlah keseluruhan kira-kira 3 juta kilogram getah pada setiap tahun. Ladang Dunlop telah dijual dalam bentuk plot-plot tanah pada tahun 1966, sekali gus menandakan berakhirnya reputasinya sebagai ladang getah terbesar di dunia.
Meskipun tidak lagi mempunyai kehebatan sebagai ladang terbesar di dunia, namun Kampung Baru Ladang Geddes tetap terus menyara hidup para penoreh getah daripada 12 buah perkampungan tersebut melalui susu getahnya yang putih suci. Setiap perkampungan mempunyai ketua kampungnya sendiri, yang merangkumi mendiang Leong Sian Wing, mendiang Tan Ju Chong, Leong Loo Sang, Leong Kong Yan, Liu Nan Chang, dan lain-lain lagi.
Hari ini, barisan jawatankuasa pengurusan kampung generasi baharu yang terdiri daripada empat orang pengerusi yang muda dan berwibawa, mengambil tanggungjawab menjaga Kampung Baru Ladang Geddes. Mereka terdiri daripada Pengerusi Lin De Hua bagi Kampung A, Pengerusi Murugan bagi Kampung B, Pengerusi Chey Kum Loy bagi Kampung C, serta Pengerusi He Jing Da bagi Kampung D. Mereka telah bertekad bagi menjadikan Kampung Baru Ladang Geddes sebuah tempat yang lebih bersih serta indah bagi para penduduknya.
Tadika MCA Ladang Geddes Ditutup: Sejarah Berharga Kini Berakhir
Tadika Mesra Pintar Ladang Geddes yang mempunyai sejarah selama hampir 40 tahun telah pun mengumumkan penutupannya secara rasmi, yang mendatangkan rasa kesal terhadap peredaran masa. Keputusan ini telah menerima impak yang sangat hebat daripada kesan serius pandemik, serta berkait rapat dengan usaha pihak kerajaan semenjak kebelakangan ini bagi menyelaraskan status sah serta piawaian bagi tadika-tadika. Pelaksanaan peraturan pendidikan yang ketat telah membawa kepada penutupan paksa tadika tersebut pada penghujung tahun 2020.
Pengerusi Tadika Mesra Pintar Ladang Geddes, Leong Kong Yan (梁广然) serta pengarahnya Low Nam Cheong (刘南昌) menyatakan bahawa pada masa kini bagi membuka sebuah tadika yang sah memerlukan permohonan pelbagai lesen serta pensijilan daripada banyak jabatan kerajaan, merangkumi pihak kerajaan, Kementerian Pendidikan, Kementerian Kesihatan dan lain-lain lagi. Tambahan pula, disebabkan ketiadaan geran tanah yang sesuai, proses pengesahan status tersebut menjadi semakin mencabar. Terutamanya peraturan-peraturan yang ditetapkan oleh Kementerian Pendidikan yang sangat ketat, di mana sebarang perlanggaran boleh mengakibatkan denda yang amat besar yang sukar untuk ditanggung.
Pada tahun 2020, kumpulan pelajar terakhir telah tamat pengajian dari tadika ini sekali gus menamatkan sejarahnya sepanjang 40 tahun. Para pelajar meluahkan rasa sangat tidak rela mereka, namun mereka terpaksa menerima hakikat tersebut. Tadika ini merupakan satu-satunya yang ditubuhkan atas nama MCA di Daerah Jempol serta merupakan antara tadika yang paling awal di Ladang Geddes. Ramai penduduk warga emas dan pertengahan umur di Kampung Baru Ladang Geddes dahulunya merupakan graduan daripada tadika ini.
Difahamkan bahawa tadika ini telah diasaskan pada bulan Julai 1982, di mana majlis perasmian yang besar-besaran telah diadakan di dewan pekan yang bertentangan, yang disempurnakan oleh mendiang ADUN Yu Guozhen. Pengerusi pertama pada masa tersebut ialah Leong Hin Yong. Pada tahun 1980-an, jumlah pelajar mencecah sehingga melebihi 60 orang, yang merupakan tahap kemuncak kemasukan pelajar. Walau bagaimanapun seiring dengan penghijrahan keluar penduduk dari Kampung Baru Ladang Geddes, jumlah pelajar secara beransur-ansur merosot kepada sekitar 30 orang pada tahun 1990-an. Sejak kebelakangan ini dengan kemunculan tadika-tadika swasta yang baharu, jumlah pelajar terus berkurangan sehingga tinggal seramai sepuluh orang atau lebih sedikit sahaja.
Leong Kong Yan mendedahkan bahawa semasa tadika tersebut mula-mula ditubuhkan, tiada bangunan yang sesuai disediakan menyebabkan kelas dijalankan di dalam dewan pekan. Sebelum wujudnya tadika di Ladang Geddes, ibu bapa terpaksa menghantar anak-anak mereka ke Bahau bagi mengikuti kelas yang memakan masa perjalanan yang agak lama. Walau bagaimanapun penubuhan tadika ini pada masa tersebut telah menyelesaikan banyak kerisauan bagi pihak ibu bapa.
Pada peringkat awal, bagi menyesuaikan dengan masa terluang ibu bapa di situ, waktu kelas tadika telah ditetapkan dari jam 2 petang sehingga jam 4.30 petang. Seiring dengan perubahan masa, tadika tersebut terus menunjukkan kemajuan dan selepas mempertimbangkan pendapat daripada ramai ibu bapa, ia telah ditukarkan kepada kelas sesi pagi semenjak kira-kira 5 hingga 6 tahun yang lalu.
Penutupan Tadika Mesra Pintar Ladang Geddes menandakan berakhirnya sebuah era serta mendorong kita bagi melakukan refleksi tentang bagaimana untuk memacu pembangunan pendidikan awal kanak-kanak dengan lebih baik serta bagi memenuhi permintaan terhadap pendidikan awal yang berkualiti tinggi daripada ibu bapa serta komuniti. Sejarah berharga ini akan kekal tersemat di sanubari penduduk di Kampung Baru Ladang Geddes bagi memberikan dorongan kepada mereka untuk terus menyumbang kepada bidang pendidikan.