Bahagian 45: Kampung Indah

Pembangunan yang Bersambung dengan Kawasan Jalan Bandar Penduduk Kampung Indah Hidup Aman dan Makmur

Kampung Baru Indah bersambung dengan kawasan jalan bandar dengan jarak kira-kira 3 kilometer, dan hanya dipisahkan oleh sebatang anak sungai serta sebatang landasan kereta api. Oleh itu, seiring dengan perkembangan peluasan kawasan semenjak kebelakangan ini, ia telah diklasifikasikan oleh kerajaan daerah sebagai kawasan bandar. Di sekeliling kampung baru ini masih terdapat banyak tanah persendirian, di mana pemilik tanah telah menjual tanah mereka secara berperingkat, dan melalui pembangunan selama beberapa dekad, 3 buah kawasan perumahan taman telah pun dibangunkan.

Kawasan ini merupakan antara kampung baru Cina yang terawal di Malaysia, daripada keseluruhan 452 buah kampung, yang mendapat pengeluaran geran tanah sementara oleh pihak kerajaan kepada penduduk kampung, bagi membolehkan penduduk menetap secara kekal serta menjadi contoh kampung baru di mana penduduknya hidup dengan aman dan makmur.

Kejayaan penduduk memperoleh geran tanah ini haruslah dikreditkan kepada usaha ketua kampung serta ahli jawatankuasa kampung pada masa itu, di mana mereka telah memohon bantuan daripada Senator pada masa itu iaitu Zhuang Qixiang serta mendiang Dato' Chew Ah Kow yang merupakan ADUN Bahau ketika itu, bagi berunding dengan pihak kerajaan serta pemilik tanah persendirian, dan akhirnya tanah tersebut dijual kepada penduduk dengan harga yang sangat rendah, sekali gus membolehkan penduduk hidup tanpa kerisauan.

Nama Asal Kampung Indah ialah Kampung Cina Ketua Kampung, Chu Chee Qiang memberitahu akhbar Nanyang Siang Pau bahawa pada peringkat awal, keluasan kawasan kampung baru mencecah 100 ekar merangkumi tapak rumah serta ladang kelapa sawit, yang kesemuanya berada di bawah bidang kuasa kampung baru. Pada masa ini terdapat seramai 350 buah keluarga penduduk, manakala selebihnya merupakan kawasan perumahan taman, di mana hampir 100 buah keluarga penduduk telah menubuhkan organisasi persatuan penduduk.

Kampung Indah asalnya bernama Kampung Cina, yang ditubuhkan semasa era kolonial British apabila Undang-undang Darurat diisytiharkan, di mana pihak kerajaan telah menghimpunkan berpuluh-puluh keluarga penduduk berbangsa Tionghua untuk berpindah ke sini. Berpuluh-puluh penduduk ini telah meneroka kawasan tersebut dan membina kediaman yang ringkas, di mana sehingga kini ia telah melalui lima generasi.

Disebabkan pertambahan penduduk, rumah-rumah pada masa tersebut tidak lagi mencukupi untuk didiami, maka penduduk mula mencari peluang di atas tanah persendirian di sekeliling dengan menyewa tanah untuk membina rumah sendiri. Semenjak tahun 1943 sehingga kini, ia mempunyai sejarah selama hampir 80 tahun, di mana di dalam kampung tersebut masih mengekalkan beberapa buah rumah yang ringkas. Ada penduduk yang selepas memperoleh geran tanah, bertindak membesarkan sendiri atau membina semula rumah gaya baharu.

Chu Chee Qiang menyatakan bahawa tanah kerajaan seluas 30 ekar di dalam kampung telah dibahagikan kepada penduduk, manakala 10 lebih baki lot tanah yang lain merupakan tanah persendirian. Pada masa tersebut, ada yang menggunakan kemudahan pengaruh politik untuk membahagikan dan menjual semula tanah kepada penduduk, manakala ada juga yang masih dimiliki secara persendirian. Sejak kebelakangan ini, terdapat pemilik tanah yang menjual semula tapak rumah di dalam kampung bagi membina rumah jenis berkembar gaya baharu.

"Pada masa ini terdapat 10 buah rumah terbiar milik persendirian di dalam kampung, di mana selepas penyewa berpindah keluar, pemilik tanah tidak membina semula rumah tersebut. Terdapat juga penduduk yang berpindah keluar dan meninggalkan rumah kosong yang kemudiannya disewakan semula kepada warga India atau pekerja warga asing, namun jumlahnya tidak banyak. Jawatankuasa kampung sangat memberikan perhatian kepada penduduk baharu yang berpindah masuk sebegini, serta bekerjasama dengan pihak polis bagi mengekalkan ketenteraman awam secara bersama."

Beliau menyatakan bahawa terdapat juga beberapa tanah persendirian yang berstatus geran besar, di mana ketua-ketua kampung dari setiap penggal telah membantu penduduk menguruskan masalah tempat tinggal. Ketua kampung yang pertama ialah Cai Fatt, yang kedua ialah Wong Kong Han, yang ketiga ialah Loh Chee Sang, dan yang keempat ialah mendiang Zhang Qi yang berkhidmat selama lebih 20 tahun, iaitu penyandang jawatan paling lama. Beliau telah menukarkan jalan lumpur di dalam kampung kepada jalan bertar, serta membantu penduduk membahagikan geran tanah rumah, sekali gus menyelesaikan sepenuhnya masalah yang membelenggu penduduk.

Bermula tahun 80-an, kerja-kerja pembahagian geran tanah mula dilakukan. Pada masa tersebut, tanah persendirian berharga antara 2 Ringgit 70 Sen hingga 3 Ringgit 80 Sen bagi setiap kaki persegi, manakala kini harganya telah melonjak sehingga 20 Ringgit.

Kong Yit Mei: Medan Pertempuran yang Menjadi Rebutan Pada tahun 1970, Kong Yit Mei telah berpindah masuk ke kampung baru ini, mengusahakan penubuhan sayap wanita cawangan MCA serta menubuhkan Skim Rondaan Sukarela (SRS), malah turut menyandang jawatan setiausaha jawatankuasa kampung di mana segala urusan besar dan kecil diuruskan oleh beliau. Walaupun kini beliau telah melepaskan jawatannya, namun beliau masih mempunyai pengaruh suara di dalam kampung tersebut.

Beliau berpendapat penduduk hari ini dapat hidup dengan aman dan makmur tanpa perlu bimbang rumah mereka akan dirobohkan akibat arus pembangunan, hasil daripada bantuan para wakil rakyat pada masa tersebut serta kepercayaan penduduk terhadap kepimpinan. Beliau menyatakan bahawa terdapat seramai 1,772 orang pengundi di dalam kampung tersebut di mana 90% adalah berbangsa Tionghua, menjadikan ia kampung baru yang mempunyai jumlah undi kaum Tionghua kedua terbanyak di dalam kawasan DUN Bahau, sekali gus merupakan medan pertempuran yang menjadi rebutan dalam setiap kali Pilihan Raya Umum.

Ahli jawatankuasa kampung, Au Kuan Yin (73 tahun) telah berpindah masuk ke dalam kampung pada tahun 1973, di mana beliau asalnya berasal dari Simpang Renggam, Johor. Pada masa tersebut beliau mengikut projek pembangunan ladang untuk datang ke sini bagi membina kehidupan, serta menganggap ini merupakan tempat yang baik dan sesuai untuk beliau mencari rezeki.

Beliau menyatakan rasa dikesalkan kerana semasa penduduk menduduki tanah pada zaman awal dahulu, ia tidak melalui perancangan yang rapi menyebabkan jalan di dalam kampung adalah sempit, malah terdapat banyak rumah yang tidak mempunyai akses jalan. Jalan raya biasa kebanyakannya dibina mengikut kedudukan rumah yang sedia ada sehingga ia tidak menepati spesifikasi, yang menyebabkan kerja-kerja pembinaan semula serta mencantikkan kawasan tidak dapat dilakukan.

Penduduk warga emas, Goh Sze Liang (78 tahun) berkata, beliau ingin berterima kasih kepada bantuan Zhuang Qixiang serta mendiang Chew Ah Kow, yang membolehkan penduduk hidup dengan aman dan makmur. Ini adalah kerana terdapat ramai penduduk yang menetap di atas tanah kerajaan serta memiliki lesen pendudukan sementara (TOL), akhirnya terpaksa berhadapan dengan dilema pengusiran akibat kesan pembangunan, menyebabkan penduduk dihalau keluar dan kawasan kampung baru semakin mengecil.

Penduduk warga emas turut merindui suasana "Chang Jiang Liao" di dalam kampung pada masa dahulu. Ketika itu setiap keluarga mempunyai sebuah bangsal (liao), di mana hanya terdapat dua barisan bangsal yang panjang yang menjadi kediaman bagi penduduk. Namun ia merupakan tempat penduduk berkumpul serta lokasi yang paling meriah, di mana banyak kisah menarik yang menceriakan kehidupan penduduk bangsal tersebut berlaku pada masa itu.

Jalan tanah kuning di dalam kampung pada zaman awal semuanya telah diturap dengan tar, yang mana kredit tersebut haruslah diberikan kepada mendiang ketua kampung keempat, Zhang Qi.