Bahagian 18: Perigi Kecil, Saksi Persahabatan Mendalam
Di dalam kampung baru terdapat beberapa buah perigi lama yang dibina pada tempoh yang berbeza pada abad yang lalu. Ada antara perigi lama ini yang berusia hampir seabad, manakala ada juga yang berusia puluhan tahun. Banyak perigi ini digali sebelum tempoh Zaman Darurat. Disebabkan ia dibina pada era yang berbeza, ia mengandungi latar belakang sejarah yang berlainan serta memikul perubahan nasib bagi tiga generasi.
Seawal akhir tahun 60-an, sumber bekalan air penduduk kampung berasal daripada air hujan dan air perigi. Kampung-kampung baru Cina akan menggali perigi untuk menyelesaikan masalah bekalan air. Setiap kampung baru sekurang-kurangnya mempunyai satu atau dua buah perigi, di mana penduduk kampung bergantung sepenuhnya kepada air perigi untuk tujuan minuman dan mencuci.
Pada peringkat awal, perigi-perigi lama di kampung ini mempunyai ciri khas zaman tersebut. Sebelum tahun 1960-an, orang ramai memanggil perigi lama sebagai pelantar perigi. Setiap pagi dan petang, penduduk kampung akan menggunakan waktu terluang semasa menceduk air untuk berkumpul di tepi pelantar perigi sambil berbual kosong dan mencuci. Penduduk kampung yang sukakan suasana meriah akan berbual tentang pelbagai perkara, seolah-olah hanya melalui cara ini mereka dapat menghilangkan keletihan setelah seharian bekerja di ladang.
Pelantar perigi merupakan stesen penyebaran berita bagi penduduk kampung. Mereka akan menyampaikan berita yang dilihat atau didengar di dalam kampung atau dari kampung luar baru-baru ini. Penduduk kampung menceritakan berita tersebut kepada ahli keluarga, manakala kaum wanita di rumah pula menyampaikannya kepada rakan-rakan yang berkumpul bersama. Inilah keunikan kampung baru, di mana cara penyebaran berita sebegini merupakan kaedah penyampaian tradisional pada zaman awal kampung baru.
Walaupun proses menceduk air amat menyusahkan kerana perlu beratur dan menunggu, terutamanya semasa musim kemarau apabila penggunaan air tinggi, menceduk beberapa pikul air akan menyebabkan paras air menurun sehingga perlu menunggu seketika sebelum air boleh diceduk semula. Ada juga yang menceduk air untuk mandi di rumah jiran bagi mengurangkan beban memikul beberapa baldi air, sebelum memikul dua baldi air pulang ke rumah menggunakan kayu pengandar. Pada akhir tahun 60-an, dalam keadaan kekurangan sumber air, memikul air menjadi urusan paling penting bagi setiap isi rumah dan penduduk kampung tidak mempunyai pilihan lain.
Sehingga kini, masih terdapat sebilangan kecil perigi lama yang terus dikekalkan. Namun, pada waktu fajar ketika embun masih membasah, kelibat orang yang memikul air tidak lagi kelihatan. Semenjak adanya kemudahan air paip, ada juga perigi yang telah dikambus oleh pemilik rumah semasa membina semula kediaman mereka. Kini, apabila tiba musim gangguan bekalan air, barulah nilai keberadaan perigi-perigi ini dirasai semula.