பிரிவு 88: ரொம்பின் (Rompin), ஜெம்போல்

நெகிரி செம்பிலான் மாநிலத்தின் தென்கிழக்கு எல்லையிலுள்ள ஒரு சிறிய பகுதி - ரொம்பின் (Rompin) வரலாறு

பகாவிலிருந்து கிம்மாஸ் (Gemas) செல்லும் சாலையில் சுமார் 18 கி.மீ தொலைவில் ரொம்பின் என்ற அமைதியான நகரம் உள்ளது. பலர் இதனைப் பகாங் மாநிலத்திலுள்ள கோலா ரொம்பினுடன் (Kuala Rompin) குழப்பிக் கொள்வதுண்டு; ஆனால் இவை இரண்டுக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை.

நாட்டின் பல சிறு நகரங்களைப் போலவே ரொம்பினும் மக்கள் வெளியேற்றத்தைச் சந்தித்து வருகிறது; இன்று அங்குச் சில நூறு குடியிருப்பாளர்கள் மட்டுமே உள்ளனர். மக்கள் சூரிய உதயத்தில் வேலைக்குச் சென்று சூரிய அஸ்தமனத்தில் வீடு திரும்பும் ஒரு அமைதியான வாழ்க்கையை வாழ்கின்றனர்.

கிம்மாஸிலிருந்து வடக்கு நோக்கிச் செல்லும் கிழக்குக் கடற்கரை இரயில் பாதையில் ரொம்பின் ஒரு முக்கிய நிறுத்தமாக இருந்தது. முன்னொரு காலத்தில் இங்கு ஒரு சிறிய இரயில் நிலையம் இருந்தது. ஆனால் சாலை வசதிகள் மேம்பட்டதாலும், மக்கள் சொந்தமாக வாகனங்களை வைத்திருக்கத் தொடங்கியதாலும் இரயில்களின் தேவை குறைந்துவிட்டது. இன்று ரொம்பின் இரயில் நிலையம் இடிக்கப்பட்டு அந்த இடம் புற்கள் மண்டி ஒரு பழைய நினைவாக மட்டுமே எஞ்சியுள்ளது.

பான் பாவ் தியான் (Pan Pao dian) அவர்களின் தகவல்படி, இரண்டாம் உலகப் போருக்கு முன்பு ரொம்பினிலிருந்து கிம்மாஸிற்கு முறையான சாலை வசதி இருக்கவில்லை. மக்கள் மெரிடன் (Meridon) சாலை வழியாகச் சுற்றித்தான் செல்ல வேண்டியிருந்தது. ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்பின் போது ஜப்பானிய இராணுவம் தெற்கு நோக்கி முன்னேற ஆற்றுக்குக் குறுக்கே இரண்டு மரப் பாலங்களைக் கட்டியது. அதன் பின்னரே கிம்மாஸிற்கான சாலை முறையான வடிவம் பெற்றது.

1945-இன் தொடக்கத்தில் ஜப்பானிய இராணுவம் இருமுறை இங்கு வந்து மக்களை ஒன்று திரட்டியது; இது ஒரு படுகொலைக்கான அறிகுறியாகவே இருந்தது. ஆனால் ஒரு ஜப்பானிய அதிகாரி வந்து மற்ற வீரர்களிடம் ஜப்பானிய மொழியில் பேசிய பிறகு அவர்கள் கலைந்து சென்றனர். ஜப்பானியர்கள் இடத்தின் பெயரைத் தவறாகப் புரிந்துகொண்டதே இந்தத் திக் திக் நிமிடங்களுக்குக் காரணம் என்பது பின்னர் தெரியவந்தது. இருப்பினும் அவர்கள் மக்களின் அரிசி மூட்டைகளை அள்ளிச் சென்றதுடன், ரொம்பின் வீதியிலிருந்த 2 முதல் 12 எண் வரையிலான கடைகளைத் தீயிட்டுக் கொளுத்தினர்.

தற்போதைய ரொம்பின் தானா பாஞ்சிஸ் (Tanah Panjis) புதுக்கிராமம் ஒரு காலத்தில் 2,000 ஏக்கர் பரப்பளவிலான ஒரு பெரிய தோட்டமாக இருந்தது. 1957 சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு பிரிட்டிஷார் இந்தத் தோட்டத்தை ஜெட்டி (Jeddi) என்ற இந்திய-சீன வணிகருக்கு விற்றனர். அவர் அந்த நிலத்தைத் துண்டு துண்டாகப் பிரித்து விற்றார். ரோங்ஜி, சிரம்பான் போன்ற இடங்களிலிருந்து வந்த சீனர்கள் இங்கு நிலம் வாங்கி வீடுகளைக் கட்டினர். 60-கள் மற்றும் 70-களில் இங்கு 100-க்கும் மேற்பட்ட வீடுகள் இருந்தன. 1985-இல் இது அரசாங்கத்தால் புதுக்கிராமமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டது மற்றும் ஜாவ் ஹாய் (Zhao Hai) முதல் தலைவராக இருந்தார். இன்று இங்கு 100-க்கும் குறைவான மக்களே வசிக்கின்றனர்.

ரொம்பின் என்பது நெகிரி செம்பிலான் மாநிலத்தின் ஜெம்போல் மாவட்டத்திலுள்ள ஒரு நகரமாகும். கிம்மாஸ் மற்றும் பகாவிற்கு இடையே அமைந்துள்ள இது, சுற்றியுள்ள கிராமங்களுக்குத் தேவையான உணவு மற்றும் அத்தியாவசியப் பொருட்களை வழங்கும் மையமாக உள்ளது. இங்குப் தபால் நிலையம், பள்ளி, காவல் நிலையம் மற்றும் மசூதி போன்ற வசதிகள் உள்ளன.

புக்கிட் பிலா (Bukit Pilah) புதுக்கிராம வரலாறு இது 1951-இல் உருவானது. புக்கிட் பிலா எஸ்டேட் தொழிலாளர்கள் இங்குத் தங்குவதற்கு அன்றைய மாவட்ட அதிகாரி அனுமதி அளித்தார். இங்கு வசித்தவர்கள் பெரும்பாலும் ரப்பர் தொழிலாளர்கள். வறுமை நிலவிய காலத்தில் இங்கு சுமார் 50 குடும்பங்கள் இருந்தன; இன்று 28 குடும்பங்கள் மட்டுமே உள்ளனர். வசதியுள்ளவர்கள் நகருக்குக் குடிபெயர்ந்துவிட்டனர். 90% வீடுகள் இன்றும் மர வீடுகளாகவே உள்ளன. பல தசாப்தங்களாக இதற்குத் தனித்த கிராமக் குழு இருக்கவில்லை; அருகிலுள்ள தானா பாஞ்சிஸ் குழுவே இதனை நிர்வகித்தது. 2009-ஆம் ஆண்டில் சட்டமன்ற உறுப்பினர் மொர்கான் (Morgan) அவர்களின் உதவியால் இந்த நிலத்திற்கு 99 ஆண்டுகால நிலப் பட்டா கிடைத்தது.

ரொம்பின் இரயில் நிலைய நீண்ட வீடு (Long House) மலேசிய இரயில்வே (KTM) தனது ஊழியர்களுக்காக ஒரு நீண்ட வீட்டை (Long house) உருவாக்கியது. இது ஒரு வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க கட்டிடமாகும். சரவாக்கில் இருப்பதைப் போன்ற ஒரு நீண்ட வீடு இங்கும் உள்ளது. இங்கு லுடியானா மற்றும் சுபா என்ற இரு குடும்பங்கள் வசித்து வருகின்றன. இவர்களின் கணவர்கள் இரயில்வே ஊழியர்கள் என்பதால் இந்த வசதி கிடைத்துள்ளது. இவர்கள் மாதத்திற்கு 80 ரிங்கிட் வரை வாடகை மற்றும் பயன்பாட்டுக் கட்டணமாகச் செலுத்துகின்றனர். 50, 60-களில் ரொம்பின் இரயில் நிலையம் செயல்பட்டுக் கொண்டிருந்த போது இந்தத் தங்குமிடம் கட்டப்பட்டது. இன்று நிலையம் இல்லையென்றாலும் இந்தக் கட்டிடம் வரலாற்றின் ஒரு சான்றாக நிற்கிறது.

ரொம்பின் அரசியல் போர் 1974 பொதுத் தேர்தலில் ரொம்பின் தொகுதியில் "கவ்பாய் எம்பி" ஹூ சுவே பாங் (Hu Xuebang) மகா கட்சியின் யு கோக் சுன் (Yu Kok Chan) அவர்களை எதிர்த்துப் போட்டியிட்டார். இது ரொம்பின் தேர்தல் வரலாற்றிலேயே மிகவும் விறுவிறுப்பான போட்டியாக இருந்தது. வாக்கு எண்ணிக்கை மையத்தில் முடிவுகள் அறிவிக்கப்பட்டபோது யு கோக் சுன் 2304 வாக்குகளும், ஹூ சுவே பாங் 2185 வாக்குகளும் பெற்றனர். வெறும் 119 வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் யு கோக் சுன் வெற்றி பெற்றார். இந்தத் தோல்விக்கு நிலப் பிரிப்பு விவகாரங்களும் ஒரு காரணமாக அமைந்தது.

யு கோக் சுன் 1969 முதல் 1982 வரை நான்கு முறை ரொம்பின் சட்டமன்ற உறுப்பினராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுப் பெரும் செல்வாக்குடன் இருந்தார். ரொம்பின் தொகுதி 1959 முதல் 1982 வரை ஆறு பொதுத் தேர்தல்களைக் கண்டது. 1986-இல் தேர்தல் எல்லை மறுவரையறைக்குப் பிறகு ரொம்பின் தொகுதி மறைந்து 'பலோங்' (Palong) எனப் பெயர் மாற்றம் செய்யப்பட்டது. அது மகா தொகுதியிலிருந்து அம்னோ தொகுதியாக மாறியது. ரொம்பின் தொகுதியின் முதல் சட்டமன்ற உறுப்பினர் தொழிலாளர் கட்சியின் லின் ஜி சாய் (Lin Chi Sai) ஆவார்.

டான் ஜியான் ஷெங் (Tan Jian Seng) மற்றும் யு கோக் சுன் ஆகியோரின் அரசியல் மோதல் ரோங்ஜி எஸ்டேட் நில விற்பனை விவகாரத்தால் உருவானது. தொழிலாளர்களின் நலனுக்காகப் போராடிய டான் ஜியான் ஷெங், நில விற்பனைக்கு ஆதரவாக இருந்த மகா கட்சியிலிருந்து வெளியேறி 1969-இல் சுயேச்சையாகப் போட்டியிட்டார். அந்தப் போராட்டத்தில் தனக்குப் பல சலுகைகள் முன்வந்தபோதும் அவர் விட்டுக்கொடுக்கவில்லை. அவர் இன்றும் எந்த வருத்தமும் இன்றி தனது வாழ்க்கையை மகிழ்ச்சியுடன் கழித்து வருகிறார்.