பிரிவு 81: சுவா குய்யின் சாதனைகளும் கல்விப் பணிகளும்
கல்லூரி மேதைகள்: சுவா குய் (Chua Gui) அவர்களின் சாதனைகளும் கல்விப் பணிகளும்
சுவா குய் அவர்கள் சீனாவின் ஃபூஜியான் மாகாணத்தின் சியான்யு (Xianyou) பகுதியிலுள்ள ஃபெங்டிங் சியுஃபெங் (Fengtingxiufeng) கிராமத்தைப் பூர்வீகமாகக் கொண்டவர். அவர் ஜனவரி 5, 1894 அன்று தனது சொந்தக் கிராமத்தில் பிறந்தார். அவரது தந்தை சுவா யீ பீ (Chua Yi Bee) மற்றும் தாய் திருமதி புவா (Madam Pua) ஆவர். சுவா குய் அவர்களுக்கு 3 உடன்பிறப்புகள் இருந்தனர், அவர் மூத்த மகன் ஆவார்.
பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் சீனா பெரும் சிக்கல்களை எதிர்கொண்டது. உள்நாட்டில் கிங் (Qing) அரசாங்கத்தின் ஊழல் மற்றும் திறமையின்மை, வெளிநாட்டில் மேற்கத்திய நாடுகளின் ஆக்கிரமிப்பு ஆகியவற்றால் மக்கள் வாழ்வாதாரத்திற்காக வெளிநாடுகளுக்குத் தப்பிச் செல்லும் சூழல் ஏற்பட்டது.
1912-இல், சில ஆண்டுகள் தனியார் பள்ளியில் பயின்ற 18 வயது சுவா குய், நாங்யாங் (South Sea) பகுதியில் வாழ்வாதாரம் தேடத் தீர்மானித்தார். தனியாக வீட்டிலிருந்து புறப்பட்டு, ஒரு வாரம் முழுவதும் நடந்தே சென்று குவாங்டுங்கிலுள்ள சாந்தூ (Shantou) பகுதியை அடைந்து, அங்கிருந்து தெற்கு நோக்கிச் செல்லும் கப்பலில் ஏறினார். ஒன்று அல்லது இரண்டு மாத காலக் கடல் பயணத்திற்குப் பிறகு அவர் சிங்கப்பூரை வந்தடைந்தார்.
யாரையும் தெரியாத அந்த அந்நிய மண்ணில், சுவா குய் ஒரு கைவண்டி இழுக்கும் தொழிலாளியாகத் தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். ஒரு சிறந்த வழியைத் தேடி அவர் மீண்டும் ஒரு பயணத்தைத் தொடங்கினார்: சிங்கப்பூர் - ஜொகூர் பாலத்தைக் கடந்து, மலாயா மண்ணில் கால் பதித்து, கிழக்குக் கடற்கரை இரயில் பாதை ஓரமாக வடக்கு நோக்கி நடந்தார். பல போராட்டங்களுக்குப் பிறகு அவர் நெகிரி செம்பிலானின் கிம்மாஸ் (Gemas) பகுதியை வந்தடைந்தார்.
கிம்மாஸில், உள்ளூர் சீன சமூகத் தலைவர் லிம் சூ கின் அவர்களைச் சந்தித்தார் மற்றும் லிம் சென் மாவோ நிறுவனத்தில் கைவண்டி இழுப்பவராகப் பணிபுரிந்தார். இளமையாகவும், வலிமையாகவும், கடின உழைப்பாளியாகவும் இருந்ததால் அவர் முதலாளியின் நன்மதிப்பைப் பெற்றார். திரு. லிம் அவர்களின் வழிகாட்டுதலின் கீழ், ரப்பர் சாகுபடி மற்றும் நிர்வாகத்தில் பல திறன்களைக் கற்றுக் கொண்டார்.
இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில், பிரிட்டிஷாரால் தொடங்கப்பட்ட டன்லப் மலாயன் எஸ்டேட் (Dunlop Malayan Estate Ltd), நெகிரி செம்பிலானிலுள்ள பகாவு நகருக்கு அருகில் ரோங்ஜி (Ladang Geddes) பகுதியில் பெரிய அளவில் ரப்பர் சாகுபடியைத் தொடங்கியது. இதற்குப் பல ஒப்பந்தக்காரர்களும் தொழிலாளர்களும் தேவைப்பட்டனர். திரு. லிம் அவர்கள் சுவா குய் அவர்களை ஒரு ஒப்பந்தக்காரராகப் பரிந்துரைத்தார்.
சுவா குய் இந்த பொன்னான வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொண்டார். தனது உறவினர்களின் உதவியுடன், சீனாவிலுள்ள தனது கிராமத்திலிருந்து ஏராளமான மக்களை ஒப்பந்தப் பணிகளுக்காகப் பகாவிற்கு அழைத்து வந்தார். அவரது உச்சக்கட்டத்தில், அவரிடம் 200 தொழிலாளர்களும் 22 நிர்வாகப் பணியாளர்களும் இருந்தனர். ரோங்ஜி எஸ்டேட்டில் பல்வேறு பகுதிகளைச் சேர்ந்த மக்களை ஒருங்கிணைத்து, ஒப்பந்தக்காரர்களில் ஒரு முன்னோடியாகவும் ரப்பர் தொழிலின் முக்கிய அங்கமாகவும் அவர் திகழ்ந்தார்.
சுவா குய் மற்றும் அவரது குழுவினர் கடும் சவால்களுக்கு மத்தியில் உழைத்தனர். இதன் விளைவாக, உலகின் மிகப்பெரிய ரப்பர் எஸ்டேட் என்று அழைக்கப்பட்ட 20,000 ஏக்கர் பரப்பளவிலான டன்லப் எஸ்டேட் வெற்றிகரமாக உருவாக்கப்பட்டது. இதன் மூலம் சுவா குய் நிர்வாகத்தின் நம்பிக்கையையும் தொழிலாளர்களின் அன்பையும் பெற்றார்.
1946-இல், 20 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகப் பணியாற்றிய ரப்பர் எஸ்டேட்டை விட்டுத் தனது 50-வது வயதிலேயே அவர் ஓய்வு பெற்றார். அவரது ஓய்வு ஒரு அதிர்ச்சிகரமான அனுபவத்தின் விளைவாகும். ஒருமுறை தொழிலாளர்களுக்காக அவர் ஒரு பிரிட்டிஷ் மேலாளருடன் வாதிட்டார். சுவா குய் விட்டுக்கொடுக்க முன்வரவில்லை. ஆத்திரமடைந்த அந்த மேலாளர் துப்பாக்கியை எடுத்து மிரட்டினார். நல்வாய்ப்பாக சக ஊழியர்கள் மேலாளரைச் சமாதானப்படுத்தி அந்த மோதலைத் தடுத்தனர்.
அதன்பின்னர் சுவா குய் தனது குடும்பத்துடன் பகாவிற்கு குடிபெயர்ந்தார். அதே நேரத்தில் ரொம்பினில் ஒரு மரவள்ளிக்கிழங்கு மாவுத் தொழிற்சாலையைத் தொடங்கினார். பின்னர் பலோங் (Palong) பகுதியில் சுமார் 100 ஏக்கர் நிலத்தை வாங்கி ரப்பர் பயிரிட்டார். ஆறு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு அறுவடை நேரம் வந்தபோது, கொரியப் போர் வெடித்ததால் ரப்பர் விலை வேகமாக உயர்ந்தது. சுவா குய் இதன் மூலம் பெரும் லாபம் ஈட்டினார்.
பகாவூவின் ரப்பர் எஸ்டேட் தொழில் மற்றும் அதன் நிர்வாகத்தில் சுவா குய் ஒரு அழியாத முத்திரையைப் பதித்தார்; மேலும் பகாவூவின் சீனக் கல்வி வளர்ச்சிக்கும் அவர் மகத்தான பங்களிப்பை வழங்கினார்.
கல்வியின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்து சீ வென் தொடக்க மற்றும் இடைநிலைப் பள்ளிகளை நிறுவினார் ஒரு தேசத்தின் விதியை மாற்றக் கல்வி ஒன்றே சிறந்த வழி என்பதை சுவா குய் அறிந்திருந்தார், அதனால்தான் அவர் கல்வியில் மிகுந்த ஆர்வம் காட்டினார்.
1920-களிலேயே பகாவூவின் முன்னோடிகள் சீ வென் தொடக்கப்பள்ளியைத் தொடங்கினர். அதன் இணை நிறுவனராகச் சுவா குய் 1938 முதல் 1963 வரை 4 முறைகள் வாரியத் தலைவராகப் பணியாற்றினார்.
1950-களில் சீ வென் பள்ளியின் மாணவர் எண்ணிக்கை வேகமாக உயர்ந்தது. 1956-இல் தொடக்கப்பள்ளி மாணவர்கள் தங்களின் உயர் கல்வியைத் தொடர வசதியாக, சுவா குய் மற்றும் சிலர் இணைந்து சீ வென் இடைநிலைப் பள்ளியைத் தொடங்கினர். பள்ளி கட்டிடக் குழுவின் தலைவராகச் சுவா குய் தாராளமாக நிதியுதவி செய்ததோடு, பல இடங்களுக்குச் சென்று நிதி திரட்டினார். இதில் திரு. ஃபூ ஷு யுவான் 5,000 ரிங்கிட் வழங்கினார், மொத்தம் 150,000 ரிங்கிட் திரட்டப்பட்டது.
யே லியாவ் ஷுய் மற்றும் லீ பாவ் சியாங் ஆகியோரின் உதவியுடன், பள்ளிக்காக அரசாங்கத்திடம் இருந்து ஒரு நிலத்தை வாரியம் பெற்றது. கட்டுமானப் பணிகளின் போது சுவா குய் அவர்கள் தினமும் நேரில் வந்து பணிகளைக் கண்காணிப்பார். மூன்று அடுக்கு பள்ளி கட்டிடம் இறுதியாக 1961-இல் கட்டி முடிக்கப்பட்டது, இதன் திறப்பு விழாவிற்கு நெகிரி செம்பிலான் மாநிலத்தின் உயரிய ஆட்சியாளர் வருகை தந்தார்.
1957 முதல் 1963 வரை சுவா குய் சீ வென் இடைநிலைப் பள்ளியின் தலைவராக இருந்தார். அதுதவிர சிரம்பான் போய் வா (Poi Wah) சீனப்பள்ளியின் வாரியத் தலைவராகவும் இருந்தார்.
சென் ஜியா கெங் மற்றும் சென் லியு ஷி ஆகிய இருவருமே சுவா குய் அவர்களுக்குப் பிடித்தமான முன்மாதிரிகள் ஆவர். இவர்கள் கல்விக்காகத் தங்களின் வாழ்நாளையும் செல்வத்தையும் அர்ப்பணித்தவர்கள். 1953-இல் சிங்கப்பூரில் நாங்யாங் பல்கலைக்கழகத்தை (Nanyang University) உருவாக்க முன்மொழியப்பட்ட போது, அதற்குச் சிங்கப்பூர் மற்றும் மலாயா சீனர்களிடையே பெரும் வரவேற்பு கிடைத்தது. 1955-இல் சுவா குய் நெகிரி செம்பிலான் மாநிலத்திற்கான நாங்யாங் பல்கலைக்கழகத் தயாரிப்புக் குழுவின் தலைவராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
மரியாதையும் கௌரவமும் 1939 சீன-ஜப்பானியப் போரின் போது, நாங்யாங் சீனர்கள் ஒரு நிவாரணக் குழுவை அமைத்தனர். சுவா குய் மற்றும் அவரது தம்பி சுவா ஹை பென் ஆகியோர் சென் ஜியா கெங் அவர்களின் அழைப்பிற்கு இணங்க, சீனாவின் ஜப்பானிய எதிர்ப்பு நிதிக்கு ஆதரவாகச் சீனர்களிடமிருந்து நிதி திரட்ட நாடெங்கும் பயணம் செய்தனர். நெகிரி செம்பிலான் மாநிலத்தின் தலைவர்களில் ஒருவராகச் சுவா குய் இருந்தார்.
நாங்யாங் பகுதியில் வேரூன்றிய பிறகு, சுவா குய் தனது சீனக் கிராமத்திற்குத் திரும்பும் வாய்ப்பைப் பெறவில்லை, ஆனால் தனது கிராமத்தைச் சேர்ந்த உறவினர்களைக் கவனிப்பதில் அவர் ஒருபோதும் தவறியதில்லை. 1991-இல் சீன மக்கள் அரசியல் கலந்தாய்வு மாநாட்டின் போது, ஃபூஜியான் மாகாணத்தின் சியான்யு மாவட்ட கலாச்சார மற்றும் வரலாற்றுத் துறையினர் சுவா குய் அவர்களின் சேவைகளைப் பாராட்டி வரலாற்றில் பதிவு செய்தனர்: "சுவா குய் அவர்களின் வாழ்க்கை கடின உழைப்பு, தாய்நாட்டின் மீதான அன்பு, உறவினர்கள் மீதான பாசம் மற்றும் தன்னலமற்ற அர்ப்பணிப்பு ஆகியவற்றால் ஆனது."
1955-ஆம் ஆண்டில், பகாவு இரயில் நிலையத்திற்கு எதிரே இரண்டு ஏக்கர் நிலத்தை வாங்கி சுவா குய் ஒரு பங்களாவைக் கட்டினார். அது கட்டி முடிக்கப்பட்டதும், அன்றைய நெகிரி செம்பிலான் மாநிலச் செயலாளர் டாக்டர் சையத் அவரைச் சந்தித்து வாழ்த்து தெரிவித்தார்.
சுவா குய் தாராள குணமுடையவர் மற்றும் மக்களுக்கு உதவ விரும்புபவர். அவர் ஒரு பெரிய கோடீஸ்வரராக இல்லாவிட்டாலும், பலரின் மனதில் அவர் ஒரு "பெரிய மனிதராகவே" இருந்தார். தனது கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் தொழில் தொடங்க அவர் எப்போதும் உதவிக்கரம் நீட்டுவார். சமூகச் சேவையிலும் பின்தங்கிய மக்கள் மீதான அக்கறையிலும் சுவா குய் மிகவும் ஆர்வமாக இருந்தார்; உதவி என்று கேட்பவர்களுக்குப் பாகுபாடின்றி அவர் உதவினார்.