பிரிவு 40: மாசான் (Mahsan) புதுக்கிராமம்
மாசான் (Mahsan) புதுக்கிராமம்
மாசான் புதுக்கிராமத்தைப் பற்றி விக்கிப்பீடியாவில் (Wikipedia) உள்ள குறிப்பு என்னவென்றால், பகாவு (Bahau) இருப்பதால் தான் மாசான் உள்ளது என்பதாகும்! ஆனால் உண்மை என்னவென்றால், பகாவு நகரம் உருவான பிறகு, மக்கள் பகாவூவைக் குதிரையின் வாய் (சீன மொழியில் பா-காவ்) என்று நினைத்தனர். குதிரைக்குத் தங்குமிடம் இருக்க வேண்டும் என்பதால், காடுகள் நிறைந்த மாசான் பகுதியை மலைக் காடுகளை உருவாக்கிய முன்னோர்கள் 'மாசான்' (MAHSAN) என்று அழைத்தனர், இதற்கு "குதிரையின் மலை" என்று பொருள். காலப்போக்கில் 'மலை' (Hill) என்ற சொல்லின் உச்சரிப்பு சீன மொழியில் 'உடல்' (Body) என்ற சொல்லுடன் ஒத்துப்போனதால், அது 'குதிரையின் உடல்' (Mahsan - மாசான்) என மாறியது.
மாசான் புதுக்கிராமத்தின் சில மூத்த குடியிருப்பாளர்களின் நினைவுகளின்படி, ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்பின் போது இக்கிராமம் உருவாக்கப்பட்டது. அப்போது இது "புஜிகோ" (Pujiko) என்று பெயரிடப்பட்டது. 1930-களில், ஆக்கிரமிப்பிற்கு முன்பு, மாசான் ஒரு பாழ்நிலமாக இருந்தது; அங்கே துத்தநாகக் (zinc) கூரைகளைக் கொண்ட சில வீடுகள் மட்டுமே இருந்தன. மக்கள் தங்களுக்குத் தேவையான காய்கறிகளைத் தங்கள் வீடுகளைச் சுற்றியே பயிரிட்டு வந்தனர்.
இரண்டாம் உலகப் போரின் போது, ஜப்பான் ஆசியாவையும் மலாயாவையும் ஆக்கிரமித்தது. மாசான் ஜப்பானிய இராணுவத்தின் வசமானது மற்றும் அங்கிருந்த மக்கள் பெரும் துன்பத்திற்கு உள்ளாயினர். அக்காலத்தில் மாசான் ஒரு தடுப்பு முகாம் (concentration camp) பகுதியாக அறிவிக்கப்பட்டது. மற்ற முகாம்களிலிருந்த பல போர்க்கைதிகள் சாலைகள் மற்றும் பண்ணைகளை உருவாக்க இங்கே அனுப்பப்பட்டனர்.
இந்த ஜப்பானிய வீரர்கள் மாசானிற்கு "புஜிகோ" என்று பெயரிட்டனர், இதற்கு 'கைதிகளின் தாயகம்' என்று பொருள். கைதிகள் மீண்டும் தங்களின் சொந்த நாடுகளுக்குச் செல்ல மாட்டார்கள் என்றும், அங்கேயே நிரந்தரமாக வாழ்வார்கள் என்றும் அவர்கள் கருதினர்.
ஜப்பானிய இராணுவத்தின் சில போர் தளவாடங்கள் மாசானில் புதைக்கப்பட்டிருந்ததாக குடியிருப்பாளர்கள் நினைவு கூர்கின்றனர். அவர்கள் சுமார் எண்பத்தி மூன்று 45-கேலன் டீசல் பீப்பாய்களையும், ஒரு தேங்காய் எண்ணெய் பீப்பாயையும் கண்டெடுத்தனர்.
அந்த நாட்களில், மாசான் சிறுவர்கள் ஆங்கிலேய இராணுவத்திற்கும் கம்யூனிஸ்டுகளுக்கும் இடையிலான போர்க்களத்தில் அறியாமலே சுற்றித் திரிந்தனர். மாசான் உண்மையிலேயே ஒரு புகழ்பெற்ற புதுக்கிராமம் ஆகும்.
சில உள்ளூர் முதியவர்கள் கூறுகையில், ஜப்பானியர்கள் வெளியேறிய பிறகு, அருகில் இருந்த காடுகளில் பல கம்யூனிஸ்டுகள் தோன்றினர். கம்யூனிஸ்டுகளுக்கும் ஆங்கிலேய இராணுவத்திற்கும் இடையே புதுக்கிராமத்திற்குப் பின்னால் இருந்த அடர்ந்த காட்டில் துப்பாக்கிச் சண்டை நடந்தது. சிறுவர்களாக இருந்தபோது அவர்கள் பயப்படாமல் அந்தப் பகுதியைச் சுற்றி வந்தனர். அவர்கள் போர்க்களத்திற்கு மிக அருகில் இருந்தாலும், பொதுமக்கள் உள்ளே வராமல் தடுக்க ஆங்கிலேய இராணுவம் எந்த முயற்சியும் எடுக்கவில்லை.
இன்று, மாசானின் முன்னாள் காவல் நிலையமாக இருந்த கட்டிடம் மட்டுமே ஒரு வரலாற்று அடையாளமாக எஞ்சியுள்ளது. இது ஆங்கிலேய இராணுவத்தால் ஒரு தடுப்பு மையமாக (detention center) கட்டப்பட்டது.
கம்யூனிஸ்டுகளைச் சுற்றி வளைப்பதற்காக மாசான் உருவாக்கப்பட்டது. அவசரகால நிலையில், மற்ற புதுக்கிராமங்களைப் போலவே, மக்களும் ஒரே பொதுவான சமையலறையில் சமைக்கப்பட்ட உணவை உண்டு வாழ்ந்தனர். ஒவ்வொரு குடும்பமும் தங்களின் அன்றாட உணவைச் சேகரிக்கப் பொதுச் சமையலறைக்கு ஒரு பிரதிநிதியை அனுப்பும். ஒரு குடும்பத்திற்கு ஒதுக்கப்படும் உணவின் அளவு அந்தக் குடும்பத்தின் எண்ணிக்கையைப் பொறுத்தது. இதற்கான செலவுகள் அவர்களின் மாதச் சம்பளத்திலிருந்து கழிக்கப்பட்டன.
ஆண்டுகள் கடந்த பிறகு, கம்யூனிஸ்டுகள் இறுதியாகத் தங்களின் ஆயுதங்களைக் கீழே போட்டு 1989-இல் அரசாங்கத்துடன் அமைதி ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டனர். அன்றிலிருந்து மாசான் புதுக்கிராமம் படிப்படியாகச் செழிக்கத் தொடங்கியது. இன்று, பழைய துத்தநாக வீடுகள் செங்கல் சுவர்கள் மற்றும் ஓடுகளைக் கொண்ட வீடுகளாக மாற்றப்பட்டுள்ளன.
மாசானின் ஆரம்பக்கால கிராமத் தலைவர்களில் சூ மிங், லி ரோங், யாங் ஸி யுவான், லியூ குவான் கென், ஹுவாங் ஷெங், யாங் குவான் நான், லி குவான் கிங், லு யு யே, லிம் ஜிங் சியாங் ஆகியோர் அடங்குவர். புதிய அரசாங்கத்தின் கீழ், மாசான் இப்போது 'மாசான் கிராம மேலாண்மைக் குழு' என்று அழைக்கப்படுகிறது மற்றும் 'கிராமத் தலைவர்' என்ற பதவி 'கிராமத் தலைவர்' (Village Chairman) என்று மாற்றப்பட்டுள்ளது. தற்போதைய கிராமத் தலைவர்களாக வாங் குவாங் ஹுய் மற்றும் பான் ஹான் குவாங் உள்ளனர்.
கிராமத்தின் பல்வேறு வளர்ச்சிப் பணிகளில் தங்களை அர்ப்பணித்துக் கொள்ளப் போவதாக இந்த இரண்டு தலைவர்களும் உறுதியளித்தனர். காலத்திற்கு ஏற்ப இக்கிராமம் முன்னேற வேண்டும் என்றும், குடியிருப்பாளர்கள் மகிழ்ச்சியான, அமைதியான மற்றும் நிறைவான வாழ்க்கையை வாழ வேண்டும் என்றும் அவர்கள் விரும்புகின்றனர்.