பிரிவு 42: பகாவு ஐரோவாசியர் தடுப்பு முகாம்

பகாவு ஐரோவாசியர் தடுப்பு முகாம் சர்ச்சைக்குரிய சமூகம்: சிங்கப்பூருக்கு ஐரோவாசியர்களின் பங்களிப்பு

ஐரோவாசியர்கள் (Eurasians) என்பவர்கள் யார்? சிங்கப்பூர் ஐரோவாசியர் சங்கத்தின் அரசியலமைப்பு மற்றும் வெளியீடுகள் கூறுவதாவது: "ஐரோவாசியர்கள் என்பவர்கள் ஐரோப்பியர்கள் மற்றும் ஆசியர்களின் சங்கமத்தில் பிறந்த சந்ததியினர். 16 மற்றும் 18-ஆம் நூற்றாண்டுகளுக்கு இடையில் ஆசியர்களுடனான முதல் கட்ட கலப்புத் திருமணங்களுக்கு நாங்கள் நேரடிச் சாட்சிகள். இந்தப் பூமியில் போர்த்துகீசிய, டச்சு மற்றும் பிரிட்டிஷ் என மூன்று காலனித்துவக் காலங்களை அனுபவித்த ஐரோப்பியர்களின் சந்ததியினர் நாங்கள். எங்களது இரத்தம் பல தலைமுறைகளுக்கு முந்தைய முன்னோர்களிடமிருந்து வந்திருந்தாலும், நாங்கள் சிங்கப்பூரில் வேரூன்றிய ஒரு குழு என்பது உறுதி."

பல ஆதாரங்கள் மாசான் (Mahsan) தடுப்பு முகாமின் துயரமான கதையை விவரிக்கின்றன. ஐரோவாசியர்களுக்கான ஒரே தடுப்பு முகாம் மாசான் ஆகும். சிலர் இந்த முகாம் ஜொகூரில் இருப்பதாக நினைக்கிறார்கள், ஆனால் அது தவறு. இது நெகிரி செம்பிலான் மாநிலத்தில் உள்ளது. நெகிரி செம்பிலானின் பகாவு நகரத்தில் ஒரு இரயில் நிலையம் உள்ளது. சிங்கப்பூர் தஞ்சோங் பகார் இரயில் நிலையத்திலிருந்து இரயிலில் ஏறினால், சுமார் 8 மணிநேரம் 15 நிமிடங்களில் இந்த நகரத்தை அடையலாம். தடுப்பு முகாம் பகாவு நகரத்திலிருந்து சுமார் 4.2 கிலோமீட்டர் தொலைவில் மாசான் எனப்படும் சிறிய மலைப் பகுதியில் அமைந்திருந்தது.

சில விமர்சகர்கள் ஜப்பானியர்கள் ஐரோவாசியர்கள் வசிப்பதற்காக மாசானைத் தற்சார்பு கொண்ட கிராமமாக உருவாக்கினார்கள் என்று கூறுகிறார்கள். உண்மையில், மாசான் என்பது 3,400 ஐரோவாசியர்களைக் குடியேற்றுவதற்காக அவசரமாகக் கட்டப்பட்ட ஒரு பாழ்நிலமாகும். ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்புக் காலத்தின் சமூக நலத்துறை அதிகாரியான மாமோரு ஷினோசாகி (Mamoru Shinozaki), சிங்கப்பூரில் நிலவிய உணவுத் தட்டுப்பாட்டைப் போக்க ஐரோவாசியர்களை வேறு இடங்களுக்கு மாற்றத் தீர்மானித்தார். ஜப்பானியர்கள் பகாவூவை "புஜி கிராமம்" (Fuji Village) என்று அழைத்தனர், ஆனால் ஐரோவாசியர்களுக்கு இந்தப் புஜி கிராமத்தைப் பிடிக்கவில்லை. புஜி கிராமம் பாழடைந்து கிடந்தது, நிலத் திட்டமிடல் மற்றும் கட்டுமானப் பணிகளை ஆரம்பத்திலிருந்தே தொடங்க வேண்டியிருந்தது. நிலைமையை மோசமாக்கும் வகையில், சீதபேதி மற்றும் மலேரியா போன்ற தொற்றுநோய்கள் வேகமாகப் பரவி பல உயிர்களைப் பறித்தன, இது ஐரோவாசியர்களுக்கு ஒரு மரணப் பொறியாக மாறியது.

ஐரோவாசியர்கள் தங்களின் குடும்பங்களுடன் பகாவிற்குச் செல்லத் தாங்களாகவே முன்வந்தனர் என்று சில சிங்கப்பூர் வரலாற்றாசிரியர்கள் எழுதியுள்ளனர், இதுவும் தவறான தகவலாகும். தடுப்பு முகாமுக்குச் செல்ல யாரும் விரும்புவதில்லை. உண்மையில், நாஜிக்கள் லட்சக்கணக்கான யூதர்களை நடத்தியது போல ஜப்பானியர்கள் ஐரோவாசியர்களை நடத்த வேண்டிய அவசியம் இல்லை, ஆனால் ஐரோவாசியர்கள் யூதர்களைப் போலவே நடத்தப்பட்டனர். ஐரோவாசியர்கள் பகாவூவின் அந்தப் பாழ்நில மலைகளுக்குச் செல்வதைத் தவிர்க்க முயன்றாலும், வேறு வழியில்லாத சூழலில் யூதர்களைப் போலவே கட்டாயப்படுத்தப்பட்டுச் சென்றனர். அவர்களில் சிலர் மட்டுமே வாகனங்களில் சென்றனர், குறைந்தது 50 பேர் அந்த நீண்ட நடைப்பயணத்தின் போதே உயிரிழந்தனர். யூதர்களின் விதி துயரமானது என்று மக்கள் நினைக்கிறார்கள், ஆனால் ஐரோவாசியர்களின் வாழ்க்கை அதைவிடச் சிறப்பாக இருந்ததாகத் தவறாகக் கருதுகிறார்கள். உண்மையில், மாசான் தடுப்பு முகாம் வசிக்கத் தகுதியற்றதாக இருந்தது, முழு குடியேற்றத் திட்டமும் தோல்வியில் முடிந்தது.

1945-ஆம் ஆண்டிற்குள், குறைந்தது 2,400 ஐரோவாசியர்கள் இரயில்களில் பயணம் செய்யவும், பின்னர் பகாவிற்கு நடந்து செல்லவும் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டனர். முதியவர்களும் நோயாளிகளும் வழியிலேயே இறந்தனர். மெதுவாக நடந்தவர்கள் அல்லது ஜப்பானியர்களைக் கேலி செய்தவர்கள் ஜப்பானிய இரகசியக் காவல்துறையால் சித்திரவதை செய்யப்பட்டனர். ஜப்பானிய இராணுவத்துடனான மொழித் தடையாக இருந்தது அவர்களுக்குப் பெரும் சிக்கலை ஏற்படுத்தியது. சில ஐரோவாசியர்களுக்கு ஜப்பானிய வீரர்களின் நடை மற்றும் மொழி வேடிக்கையாக இருந்ததால் அவர்கள் சிரித்தனர், இதற்காக அவர்கள் தண்டிக்கப்பட்டனர்.

பகாவிற்குச் செல்லும் வழியில் இறந்த ஐரோவாசியர்களின் எண்ணிக்கை, ஜப்பானியப் போரின் போது கொல்லப்பட்ட பலருடன் ஒப்பிடும்போது குறைவுதான். குவாய் ஆற்றுப் பாலத்தில் (Bridge of the River Kwai) ஆயிரக்கணக்கான சீனர்களும் வெள்ளை இன வீரர்களும் இறந்தனர், மேலும் பல ஆஸ்திரேலிய, பிரிட்டிஷ், நியூசிலாந்து மற்றும் அமெரிக்க வீரர்கள் சாங்கி சிறையில் இறந்தனர். சிங்கப்பூர் தன்னார்வப் படையில் (D பிரிவு) சேர்ந்த சுமார் 100 ஐரோவாசியர்கள் ஜப்பானியர்களால் சித்திரவதை செய்யப்பட்டோ அல்லது சுட்டுக் கொல்லப்பட்டோ இறந்தனர்.

மலாயாவில் ஜப்பானியர்களுக்கு எதிராகப் போராடிய கூட்டணிப் படைகளைப் பொறுத்தவரை, காலனித்துவப் பதிவுகள் பிரிட்டன், இந்தியா மற்றும் ஐரோப்பாவின் பிற பகுதிகளிலிருந்து வந்த வீரர்களையே முன்னிலைப்படுத்துகின்றன, ஆனால் படையில் சேர்ந்த ஐரோவாசியர்களைப் புறக்கணிக்கின்றன. 1943 முதல் 1944 வரை, இந்த ஐரோவாசிய வீரர்களின் குடும்பங்கள் சிங்கப்பூரில் தங்களின் அனைத்தையும் துறக்கக் கட்டாயப்படுத்தப்பட்டு, பகாவு நகரத்திற்கு நடந்து சென்று பின்னர் மாசான் தடுப்பு முகாமுக்குச் சென்றனர். காத்தோங் (Katong) அல்லது நகர்ப்புறங்களில் வசித்த ஐரோவாசியர்கள் ஓரளவிற்கு அதிர்ஷ்டசாலிகள், அவர்கள் பகாவிற்குச் செல்லும் துரதிர்ஷ்டத்திலிருந்து தப்பினர்.

பகாவிற்கு அனுப்பப்பட்ட பிஷப் (bishop) எங்கே அடக்கம் செய்யப்பட்டார் என்பது இன்றும் ஒரு மர்மமாகவே உள்ளது. பிஷப்பின் உடல் அடக்கம் செய்யச் சிங்கப்பூருக்குத் கொண்டு வரப்பட்டதாகச் சிலர் நம்புகிறார்கள், ஆனால் அவரது அடக்கத்தலத்தை என்னால் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. மலாக்கா மயானம், சுவா சூ காங் கிறிஸ்தவ மயானம் மற்றும் மறைந்துபோன பிடாடாரி மயானம் ஆகியவற்றில் ஐரோவாசியாவில் இறந்தவர்களின் பதிவுகள் சரியாக இருந்தாலும், அதில் பிஷப்பின் பெயர் இல்லை.

ஃபோர்ட் கேனிங் ஹில் (Fort Canning Hill) சுவருக்கு அருகில் ஐரோவாசியர்களின் கல்லறைகள் ஒரு வரிசையாக உள்ளன, அவர்கள் அனைவரும் ஆங்கிலேயர்களின் சந்ததியினர். மலாக்காவிலுள்ள புனித பால் தேவாலயத்தின் கல்லறைகளின் கீழ் புதைக்கப்பட்டவர்கள் டச்சு வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள். ஜப்பானிய இராணுவம் கிளந்தானில் இறங்கிய தருணத்திலிருந்தே, ஆங்கிலேய இராணுவம் மலாயாவிலுள்ள அனைத்து வசதிகளையும் தகர்க்க முயன்றது, புகழ்பெற்ற மிஷனரி புனித பிரான்சிஸ் சேவியரின் கல்லறையும் இதில் அடங்கும். அப்படி இருந்தும், இச்சிதைவுகளின் அடையாளங்கள் இன்றும் உள்ளன. இரண்டாம் உலகப் போரின் போது ஐரோவாசியர்களில் பெரும்பாலோர் கத்தோலிக்கர்களாக இருந்தனர், ஆனால் ஆச்சரியப்படும் விதமாக பகாவூவில் மதக் கட்டிடங்கள் அல்லது மருத்துவ வசதிகளின் அடையாளங்கள் எதுவும் இல்லை.

ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்பின் போது, மதிப்பிற்குரிய கைதியான டாக்டர் சார்லஸ் பாக்லர் (Dr. Charles Paglar) என்பவரைப் பற்றிய சுவாரஸ்யமான கதைகளை 70 வயது ஐரோவாசியர் ஒருவர் பகிர்ந்து கொண்டார். பாக்லர் ஒரு பருமனான மனிதர். போருக்கு முன்பு அவர் ஏழைகளுக்கு மருத்துவ உதவியும் இலவச உணவும் வழங்கினார். பாக்லர் இரகசியமாக ஜப்பானிய உளவாளிகளுடன் கூட்டுச் சேர்ந்து சிறப்புச் சலுகைகளைப் பெற்றதாகச் சிலர் சந்தேகிக்கின்றனர். ஜப்பானியர்கள் அவருக்கு உணவு, தங்குமிடம் மற்றும் பணத்தை வழங்கினர். மற்ற ஐரோவாசியர்கள் பசியால் மெலிந்து போயிருந்தபோது, அவர் எப்போதும் போல ஆரோக்கியமாக இருந்தார். ஒருவரின் உடல் எடை மரபணுவைப் பொறுத்தது, உணவை மட்டும் பொறுத்ததல்ல என்று பின்னர் மருத்துவ ரீதியாக நிரூபிக்கப்பட்டது.

பலர் பாக்லர் ஜப்பானியர்களுடன் ஒத்துழைத்துத் தனது நிபுணத்துவத்தின் மூலம் பல நன்மைகளைப் பெற்றதாக நம்புகிறார்கள். லீ குவான் இயூ அவர்களும் ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்பின் போது ஜப்பானியர்களுடன் ஒத்துழைத்ததாகவும், ரேடியோ அலைகளைக் கேட்டதாகவும் வெளிப்படையாகக் கூறியுள்ளார், அதற்காக அவர் தண்டிக்கப்படவில்லை. போரின் போது, மலாய்க்காரர்கள், இந்தியர்கள், ஐரோவாசியர்கள் அல்லது ஐரோப்பியர்கள் என அனைவரும் ஒரே படகில் இருந்தனர், உயிர் பிழைப்பதற்காகத் தங்களைத் தாங்களே தற்காத்துக் கொள்ள வேண்டியிருந்தது.

ஆசிரியர்: இணைப் பேராசிரியர் அன்டோனியோ எல் ராப்பா (Antonio L Rappa), SIM பல்கலைக்கழகம் தமிழில்: லிம் பீ எங் (Lim Bee Eng) வெளியீடு: "யுவான்" (Yuan) இதழ், சிங்கப்பூர் சீன குலச் சங்கங்களின் கூட்டமைப்பு, இதழ் 5, 2015.