பிரிவு 07: போருக்கு முந்தைய கதைகள்

தகவல் வழங்கியவர்: ஸியே ஜுன்நான் (Xie Junnan) தகவல் தொகுப்பு: லிம் பீ எங் (Lim Bee Eng)

ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்பின் போது பகாவூவை ஒரு பெரும் படுகொலையிலிருந்து காப்பாற்றிய சூ ரென் லியாங் (Chu Ren Liang)

ஜப்பானிய ஆக்கிரமிப்பின் போது, பகாவு (Bahau) கிட்டத்தட்ட ஒரு பெரும் படுகொலையைச் சந்திக்கும் நிலையில் இருந்தது. ஆனால், அந்தப் பேரழிவிலிருந்து அவர்கள் எப்படித் தப்பினார்கள்? அதற்குக் காரணம் சூ ரென் லியாங் என்ற சமயோசித புத்தி கொண்ட குடியிருப்பாளர் முன்வந்து ஜப்பானியர்களுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தியதே ஆகும்!

சூ ரென் லியாங்கின் அறிவுத்திறனும், மனிதாபிமானமும் ஜப்பானிய இராணுவத்துடன் ஒரு நட்புறவை ஏற்படுத்த அவருக்கு உதவின. ஜப்பானிய இராணுவம் படுகொலை செய்யத் திட்டமிட்டுள்ள செய்தி கிடைத்ததும், அவர் முன்முயற்சி எடுத்து ஜப்பானிய அதிகாரிகளை அணுகி, பகாவூவின் குடிமக்களை இந்தத் துயரத்திலிருந்து வெற்றிகரமாகக் காப்பாற்றினார்.

டிசம்பர் 8, 1941 அதிகாலையில், ஜப்பானிய இராணுவம் மலேசியாவின் வடக்கே கிளந்தான் மாநிலத்திலுள்ள கோத்தா பாருவில் (Kota Baharu) வலுக்கட்டாயமாகத் தரையிறங்கியது. மலாயாவிலிருந்த ஆங்கிலேய இராணுவத் தலைமையகம் அவர்களை எதிர்க்கத் தீர்மானித்தது. அன்று இரவு வரை ஆங்கிலேயர்களுக்கும் ஜப்பானியர்களுக்கும் இடையே கடுமையான போர் நடந்தது, அதில் ஆங்கிலேயப் படை பெரும் தோல்வியைச் சந்தித்தது. இதன் விளைவாக, ஜப்பானிய இராணுவம் கோத்தா பாரு நகர மையத்தையும் விமான நிலையத்தையும் கைப்பற்றியது. போதிய தயாரிப்பு, பயிற்சி மற்றும் உபகரணங்கள் இல்லாத காரணத்தால் ஆங்கிலேய இராணுவம் ஜப்பானிய இராணுவத்திடம் பலமுறை தோல்வியடைந்தது. ஜப்பானிய இராணுவம் குவாந்தானிலிருந்த ஆங்கிலேய இராணுவத் தளங்கள் மற்றும் விமான நிலையங்கள் மீதும் குண்டு வீசியது. இதனால் ஆங்கிலேய விமானப்படை பலத்த அடி வாங்கியது. சிறிது காலத்திலேயே ஆங்கிலேயக் கிழக்குக் கடற்படை அதன் போர்த் திறனை இழந்தது, மேலும் ஜப்பான் கிழக்கு மலாயாவின் வான் மற்றும் கடல் ஆதிக்கத்தைக் கைப்பற்றியது. அதன் பிறகு மலாய் தீபகற்பம் விரைவாக வீழ்ந்தது, ஜப்பானிய இராணுவம் தீபகற்பத்தின் கிழக்கு மற்றும் மேற்கு கடற்கரைகள் வழியாகத் தெற்கு நோக்கி முன்னேறி, இறுதியில் நெகிரி செம்பிலானின் பகாவிற்கு வந்தது.

அடுத்த ஆண்டு, அதாவது மார்ச் 18, 1942 அன்று, ஜப்பானிய இராணுவம் நெகிரி செம்பிலான் மாநிலத்தின் திதி ஜெலுபு (Titi Jelebu) பகுதியிலுள்ள கிராமத்தில் ஒரு கொடூரமான மற்றும் மனிதாபிமானமற்ற படுகொலையை நடத்தியது. இந்த அதிர்ச்சியூட்டும் இரக்கமற்ற செயலில் ஆண்கள், பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகள் உட்பட 1,474 குடியிருப்பாளர்கள் கொல்லப்பட்டனர். இதனைத் தொடர்ந்து, ஜப்பானியர்கள் பகாவூவைத் தாக்குவார்கள் என்ற வதந்திகள் பரவின, இதனால் மக்கள் அச்சத்தில் உறைந்தனர். நல்வாய்ப்பாக, சூ ரென் லியாங் முன்வந்து ஜப்பானியப் படைகளுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி, வரவிருந்த ஆபத்தைத் தடுத்தார்.

ஜப்பானிய இராணுவத்திடம் நேர்மையான பேச்சுவார்த்தை தற்போது அமெரிக்காவிற்குக் குடிபெயர்ந்துள்ள பகாவூவின் குடியிருப்பாளரான யே சுவோ சின் (Ye Zuo Xin - 85 வயது) நினைவுகூர்ந்தபடி, ஜப்பானிய இராணுவத்தின் 3 ஆண்டுகள் மற்றும் 8 மாத ஆட்சிக் காலத்தில் மக்கள் பசி மற்றும் குளிரால் வாடினர். ஏதேனும் ஆபத்து ஏற்படும் என்று தெரிந்தால், அவர்கள் தங்கள் குடும்பங்களுடன் தொலைதூரப் பகுதிகளுக்குத் தப்பிச் சென்று ஒளிந்து கொள்வார்கள்.

சூ ரென் லியாங்கிற்கு ஒரு பெரிய குடும்பம் இருந்ததாக யே சுவோ சின் தெரிவித்தார். அவரது குடும்ப உறுப்பினர்கள் பகாவு, சிரம்பான், கோலாலம்பூர், இந்தோனேசியா போன்ற இடங்களில் சிதறி வாழ்ந்தனர்; சீனாவிலுள்ள அவர்களது சொந்த ஊரில் வசித்து வந்த சிலர் அவரைச் சந்திக்க வருவதுண்டு.

கிராம மக்களுக்கு இலவசமாக மீன் வழங்கினார்; வாடகை வசூலில் அவசரம் காட்டவில்லை யே சுவோ சின் அவர்களின் நினைவுகளின்படி, சூ ரென் லியாங்கிற்கு 5 முதல் 6 மீன் குளங்கள் இருந்தன, அங்கு அவர் ஏராளமான மீன்களை வளர்த்தார். குளங்களைச் சுத்தம் செய்யும்போது, பெரிய மீன்களை விற்றுவிட்டு, சிறிய மீன்களைக் கிராம மக்களுக்கு இலவசமாக விநியோகிப்பார். அவர் தனது நிலத்தில் தென்னை மரங்களை நட்டிருந்தார் மற்றும் வாடகைக்காக நீண்ட வரிசை வீடுகளைக் (Long houses) கட்டியிருந்தார்.

கடந்த காலத்தில், சூ ரென் லியாங்கின் குடும்பமும் அவர்களது முழு குலமும் பகாவூவின் சுக்கு (Zhuqu) பகுதியில் உள்ள ஒரு வரிசை வீடுகளில் வசித்தனர். இருப்பினும், இந்த வீடுகள் பின்னர் பல குடியிருப்புகளாகப் பிரிக்கப்பட்டன. தற்போது, மறைந்த சூ ஹோங் கி (Zhu Hong Qi) அவர்களின் குடும்பத்திற்குச் சொந்தமான ஒரு குடியிருப்பு மட்டுமே எஞ்சியுள்ளது. சூ ஹோங் கி ஒரு காலத்தில் சுக்கு பகுதியின் கிராமத் தலைவராகப் பணியாற்றியவர்.

தெற்கு சீனாவிலிருந்து வந்த குடியேறிகளுக்குப் பகாவூவில் தங்க இடம் கிடைக்காதபோது, அவர்கள் தற்காலிகமாக அவரது நீண்ட வரிசை வீடுகளில் தங்குவார்கள் என்று யே குறிப்பிட்டார். மேலும், சூ ரென் லியாங் அவர்கள் வேலை கிடைக்கும் வரை அவர்களிடம் வாடகை வசூலிக்க மாட்டார்.

சூ ரென் லியாங் மற்ற வாடகைதாரர்களிடமும் ஒருபோதும் வாடகைக்காக அழுத்தம் கொடுத்ததில்லை. அவர்கள் பல மாதங்கள் வாடகை கொடுக்காமல் இருந்தாலும், அவர்களை அவர் வற்புறுத்துவதில்லை. வாடகை பாக்கி வைத்திருப்பவர்களுக்கு எந்த அழுத்தமும் கொடுக்க வேண்டாம் என்று அவர் தனது குடும்ப உறுப்பினர்களுக்கும் உத்தரவிட்டிருந்தார். ஒரு வாடகைதாரரால் வாடகை கொடுக்க முடியவில்லை என்றால் அதற்கு ஏதேனும் ஒரு காரணம் இருக்கும் என்று அவர் நம்பினார். அக்காலத்தில் வாழ்க்கை நடத்துவதே கடினமாக இருந்ததால், அவர்களை வற்புறுத்த வேண்டிய அவசியமில்லை என்று அவர் கருதினார்.

அக்கால ஜப்பானிய இராணுவத்தின் கொடூரமான செயல்களைச் சூ ரென் லியாங் நன்கு புரிந்துகொண்டிருந்தார் மற்றும் அவர்களை நேரடியாக எதிர்ப்பது பலன் தராது என்பதையும் அறிந்திருந்தார். ஜப்பானிய இராணுவம் பலப்பிரயோகத்தை விட மென்மையான அணுகுமுறைக்குச் செவிசாய்க்கும் என்பதையும் அவர் உணர்ந்திருந்தார். எனவே, படுகொலைகள் நடப்பதைத் தடுக்க, அவர் பகாவூவின் குடியிருப்பாளராக ஜப்பானிய இராணுவத்தை நட்புடனும் நேர்மையுடனும் அணுகத் தீர்மானித்தார். ஜப்பானிய இராணுவம் பகாவிற்குள் நுழைந்தபோது, அவர்கள் உடனடியாகச் சமாதானப்படுத்தப்பட்டனர்.

சூ ரென் லியாங்கின் இந்தச் சமாதானக் கொள்கை பலனளித்தது. ஒருமுறை பகாவூவில் ஜப்பானிய எதிர்ப்புப் படைகள் பதுங்கியிருப்பதாக ஜப்பானிய இராணுவம் சந்தேகித்தபோது, அவர்கள் ஒரு படுகொலையை நடத்தத் திட்டமிட்டனர். சூ ரென் லியாங் உடனடியாக முன்வந்து ஜப்பானிய அதிகாரிகளுடன் பேச்சுவார்த்தை நடத்தினார். ஜப்பானிய இராணுவத்துடன் அவருக்கு இருந்த நல்லுறவு காரணமாக, அந்தத் துயரமான சம்பவம் தவிர்க்கப்பட்டது.

பகாவூவில் ஜப்பானிய எதிர்ப்புப் படைகள் மறைந்திருப்பதாக ஜப்பானிய இராணுவம் சந்தேகித்தது பகாவூவில் ஜப்பானிய எதிர்ப்புப் படைகளுக்கு புகலிடம் அளிப்பதாகச் சந்தேகித்து ஜப்பானிய இராணுவம் ஒரு தண்டிப்பு நடவடிக்கையைத் தொடங்கத் தயாராக இருந்த செய்தி கிடைத்ததும் அனைவரும் பீதியடைந்தனர். ஜப்பானிய இராணுவம் அனைத்து குடியிருப்பாளர்களையும் 'பகாவு திடல்' பகுதியில் ஒன்று திரட்டிப் படுகொலை செய்யத் திட்டமிட்டுள்ளதாக அந்தச் செய்தி கூறியது. சூ ரென் லியாங் மீண்டும் ஜப்பானிய அதிகாரியை அணுகினார், இதனால் பகாவு மக்கள் அந்தப் பயங்கரமான படுகொலையிலிருந்து தப்பினர். நெகிரி செம்பிலானில் மற்றொரு சோகமான படுகொலைச் சம்பவம் நிகழாமல் சூ ரென் லியாங் தடுத்தார்.

தகவல்களின்படி, அந்த ஜப்பானிய அதிகாரி பகாவூவின் கம்போங் ஜம்பு (Kampung Jambu) சரிவில் இருந்த ஒரு வீட்டில் வசித்து வந்தார். அந்த வீட்டிற்குள் சூ ரென் லியாங் அந்த அதிகாரியுடன் ஒரு மணிநேரம் பேச்சுவார்த்தை நடத்தினார், இறுதியில் பகாவூவில் படுகொலை செய்யும் திட்டத்தைக் கைவிடும்படி ஜப்பானிய இராணுவத்தை ஒப்புக்கொள்ள வைப்பதில் வெற்றி பெற்றார்.

யே சுவோ சின் அவர்களின் பார்வையில், சுமார் 70 வயதான சூ ரென் லியாங் நல்ல குணம் கொண்டவர், தாராளமானவர், சகிப்புத்தன்மை மற்றும் பெருந்தன்மை உடையவர். அவர் கிராம மக்கள் மீது மிகுந்த அக்கறை கொண்டிருந்தார். உண்மையிலேயே அவர் ஒரு நல்ல மனிதர்.

சூ ரென் லியாங் உடல் பருமனாக இருந்தார் மற்றும் நீண்ட தாடி வைத்திருந்தார் என்று அவர் மேலும் கூறினார். அவர் அடிக்கடி அரைக்கால் சட்டை அணிந்து, குளிர் காற்றை அனுபவிப்பதற்காகத் தனது வீட்டின் வெளியே சட்டை அணியாமல் அமர்ந்திருப்பார். சில நேரங்களில் ஒரு குழாயைப் (Pipe) பிடித்துக்கொண்டு நிதானமாகப் புகையிலையை நிரப்பி, புகைப்பதில் மகிழ்ச்சி காண்பார். அக்காலத்தில் ஒரு முக்கிய நில உரிமையாளராக இருந்தபோதிலும், சூ ரென் லியாங் கனிவான முகம் கொண்டவர் மற்றும் மக்களைச் சிரித்த முகத்துடன் வரவேற்பார்.