பிரிவு 91: பத்து கிகிர் (Batu Kikir), ஜெம்போல்
பத்து கிகிர் (Batu Kikir), ஜெம்போல்
தகவல் ஆதாரங்கள்:
- நெகிரி செம்பிலான் மாநில அருங்காட்சியகத்தின் "ஜாபா: ஒரு சிறந்த சிந்தனையாளர்" கண்காட்சி. - மறைந்த ரஹின் பின் சுரிப் (மறைந்த ஜாபா அருங்காட்சியக ஊழியர்) வழங்கிய புகைப்படங்கள். - நெகிரி செம்பிலான் அருங்காட்சியக வாரியத்தின் புகைப்படங்கள்.
தொகுப்பு:
- அறிஞர்: ஷம்சுதீன் பின் அஹ்மத். - அருங்காட்சியக இயக்குநர்: திரு. அஸ்ருல் எஃபெண்டி.
பத்து கிகிர் (Batu Kikir) என்பது நெகிரி செம்பிலான் மாநிலத்திலுள்ள கோலா பிலா மற்றும் பகாவிற்கு இடையே அமைந்துள்ள ஒரு சிறிய நகரமாகும். இது கோலா பிலாவிலிருந்து சுமார் 16 கி.மீ தொலைவிலும், பகாவிலிருந்து சுமார் 12 கி.மீ தொலைவிலும் உள்ளது. இந்நகரத்தின் அசல் பெயர் 'சிம்பாங் அம்பாட்' (Simpang Ampat) என்பதாகும், இது 1930-களில் பத்து கிகிர் என மாற்றப்பட்டது.
உள்ளூர் மக்களின் தகவல்படி, "பத்து கிகிர்" என்ற பெயர் அருகிலுள்ள ஒரு பாறை மலையுடன் தொடர்புடையது. பல ஆண்டுகள் அந்த மலை தோண்டப்பட்டதால் அது கூழாங்கற்களாக (gravel) மாறியது. அதன் பின்னரே இந்நகரத்திற்கு இப்பெயர் வந்தது. இந்நகரம் கோலா பிலா - பகாவு சாலைச் சந்திப்பில் அமைந்துள்ளது.
முற்காலத்தில், பத்து கிகிரில் ஒரே ஒரு ஒற்றையடிப் பாதை மட்டுமே இருந்தது. அதில் ஒரு வழிப்போக்கர் அல்லது மாட்டு வண்டி மட்டுமே செல்ல முடியும். 1920-களின் தொடக்கத்தில், ஹாஜி இஸ்மாயில் என்பவர் கிராமத் தலைவராக இருந்தபோது முதன்முதலில் இங்கு மிதிவண்டியில் வந்தார். மிதிவண்டியைப் பார்த்திராத மக்கள் ஆச்சரியத்துடன் வந்து அதனைச் சூழ்ந்து கொண்டு வேடிக்கை பார்த்தனர்.
கிராமவாசிகளிடையே மற்றொரு கதையும் உண்டு. திரு. கை வூ (Kai Wu) என்பவர் முதன்முதலில் ஒரு மியூசிக் பாக்ஸை (music box) வைத்திருந்தார். அவர் எங்குச் சென்றாலும் அதைச் சுமந்து செல்வார். யாராவது இசை கேட்க விரும்பினால் ஒரு காசு வாங்கிக் கொண்டு அதில் பாடல்களை ஒலிக்கச் செய்வார். அந்தப் பெட்டிக்குள்ளே யாராவது இருந்து பாடுகிறார்களோ என்று மக்கள் ஆச்சரியப்பட்டனர்.
1920-களில் இங்குச் சில கடைகள் மட்டுமே இருந்தன. மரப் பிசின் விற்கும் கடை, ஒரு தேயிலை வியாபாரி, ஒரு நகைக்கடை மற்றும் மலாக்காவிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட உப்பு மற்றும் அத்தியாவசியப் பொருட்களை விற்கும் சில கடைகள் இருந்தன. அப்போது இங்குச் சமையல் எண்ணெய் மற்றும் சர்க்கரை விற்கும் கடைகள் இருக்கவில்லை. நகரத்தைச் சுற்றி ஐந்து குடும்பங்கள் மட்டுமே வசித்தன. 1940-களில் பல சீன வணிகர்கள் இங்கு வந்து குடியேறியதால் கடைகளின் எண்ணிக்கை அதிகரித்தது.
1946 துப்பாக்கி மற்றும் வளைவாள் (machete) போரின் வரலாறு பத்து கிகிர் ஒரு ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட கிராமமாகத் தொடங்கியது. இங்குப் பலருக்குத் தெரியாத ஒரு வரலாறு உள்ளது. 1946 நவம்பரில், வளைவாள்களை ஏந்திய மலாய் சமூகத்தினருக்கும், துப்பாக்கிகளை ஏந்திய 'பின்டாங் தீகா' (Bintang Tiga) படையினருக்கும் இடையே ஒரு போர் நடந்தது. எதிரிகளிடம் நவீன ஆயுதங்கள் இருந்த போதிலும், மலாய் சமூகத்தினரே இதில் வெற்றி பெற்றனர். உள்ளூர் மக்கள் சிம்பாங் பெர்தாங் (Simpang Pertang) குகைகளைத் தங்களின் தளமாகக் கொண்டு போராடினர். இந்தச் சம்பவம் இன நல்லிணக்க வாழ்விற்கு ஒரு பாடமாக அமைந்துள்ளது.
1988 வரலாற்றுச் சம்பவங்கள் 1988-ஆம் ஆண்டு காலை 11 மணியளவில் பத்து கிகிரில் ஒரு பெரிய தீ விபத்து ஏற்பட்டது. இதில் ஒரு வரிசை கடைகள் எரிந்து சாம்பலாயின. வணிகர்கள் பெரும் இழப்பைச் சந்தித்தனர். இந்தச் சம்பவத்திற்குப் பிறகு பத்து கிகிர் நகரத்தின் தோற்றம் மாறியது. இங்கு மலாய்க்காரர்கள், சீனர்கள் மற்றும் இந்தியர்கள் இணக்கமாக வசித்து வருகின்றனர்.
1960 மற்றும் 70-களில் இங்கு இரண்டு வரிசை கடைகள் மட்டுமே இருந்தன. அவை அனைத்தும் துத்தநாகக் (zinc) கூரைகளைக் கொண்டவை. 1990-களின் தொடக்கத்தில்தான் நவீன நகரக் கட்டமைப்பு உருவானது. பழைய கடைகள் இடிக்கப்பட்டு புதிய கட்டிடங்கள் கட்டப்பட்டன. சாலைகள் அகலப்படுத்தப்பட்டு கடைகள் பிரதான சாலையிலிருந்து சற்றுத் தள்ளி அமைக்கப்பட்டன.
பத்து கிகிர் போர் - நவம்பர் 6, 1945 1945-இல் கம்யூனிஸ்டுகளால் சிறைபிடிக்கப்பட்ட ஒரு மதத் தலைவரை மீட்கக் கிராம மக்கள் போராடினர். ஹஜ்ஜி யாஹ்யா (Tuan Haji Yahya) என்ற மத ஆசிரியர் ரப்பர் வியாபாரம் செய்து கொண்டிருந்தபோது கம்யூனிஸ்டுகளால் கைது செய்யப்பட்டார். அவரைக் காக்க சுமார் 300 கிராமவாசிகள் திரண்டு சென்று போராடி வெற்றி பெற்றனர். இது மலாயா மக்கள் கம்யூனிசத்தை ஒழிப்பதில் பெற்ற ஒரு பெரிய வெற்றியாகக் கருதப்படுகிறது.
கல்வி மற்றும் குடியிருப்பு பத்து கிகிரில் 4 பள்ளிகள் உள்ளன; இதில் 'கி சின்' (Qi xin) என்ற சீனப்பள்ளியும் ஒன்று. இங்குத் தாமான் பெர்லா, தாமான் பைதூரி எனப் பல குடியிருப்புப் பகுதிகள் உள்ளன. 1993-இல் தொடங்கப்பட்ட விவசாயச் சந்தை (Farmers Market) ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக்கிழமையும் அதிகாலை முதல் மதியம் வரை செயல்படுகிறது. இங்குப் பல அத்தியாவசியப் பொருட்கள் மற்றும் பாரம்பரிய உணவுகள் கிடைக்கின்றன.
பின்னுரை: 1988 மற்றும் 1999 ஆகிய ஆண்டுகளில் இங்குப் பெரிய தீ விபத்துகள் நடந்து பல பழைய கடைகள் அழிந்தன. 2021-இல் இங்கு முதல் வங்கி திறக்கப்பட்டது. மாநில அரசு இந்நகரத்தைப் படிப்படியாக நவீனப்படுத்தத் திட்டமிட்டுள்ளது. 2022-இல் 'பத்து கிகிர் பிளாசா' (Batu Kikir Plaza) கட்டி முடிக்கப்பட்டது; இது நகரின் புதிய முகமாகத் திகழ்கிறது.