பிரிவு 90: ரொம்பின் சுங் சான் (Chung San) சீனப்பள்ளி (SJK(C) Chung San)

ரொம்பின் (Rompin) சுங் சான் (Chung San) சீனப்பள்ளி

பள்ளியின் உருவாக்கத்தில் முக்கியப் பங்காற்றிய திரு. வி.கே. கல்யாணசுந்தரம் (Mr. V.K Kalyanasundram) பள்ளி வரலாற்றுப் பதிவுகளின்படி, ஜனவரி 1, 1960 அன்று பள்ளியின் முதற்கட்ட கட்டிடப் பணிகளுக்காக நிலம் தேவைப்பட்டது. அப்போது வாரியத் தலைவர் நிங் சுன் (Ng Chun) மற்றும் வாரிய உறுப்பினர்கள் இந்திய வணிகரான திரு. வி.கே. கல்யாணசுந்தரம் அவர்களை அணுகி நிலம் கேட்டனர். அவர் பெருந்தன்மையுடன் மெரிடன் (Middleton) சாலையிலுள்ள 3 ஏக்கர் நிலத்தை வழங்கியதுடன், 1,050 ரிங்கிட் நிதியையும் வழங்கினார். சீனக் கல்வியின் வளர்ச்சிக்கு ஓர் இந்தியர் வழங்கிய இந்தப் பங்களிப்பு மிகவும் போற்றுதலுக்குரியது. அவர் பள்ளியின் ஒரு முக்கியத் தூணாகக் கருதப்படுகிறார்.

1968-இல் அந்த நிலத்திற்குப் பட்டா (Lot 1959) கிடைத்தது. ஆனால் நிலத்தைப் பிரிக்கும்போது அங்கே கட்டிடங்கள் இருந்ததால் 2 ஏக்கர் மட்டுமே பள்ளிக்குக் கிடைத்தது; மீதமுள்ள நிலம் பக்கத்துத் தோட்டத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. அதற்கு ஈடாக அந்த நில உரிமையாளர் ஏக்கருக்கு 600 ரிங்கிட் வீதம் பள்ளி வாரியத்திற்கு வழங்கினார்.

பள்ளியின் ஆரம்பக்காலம் 1947-இல் ஜப்பானியர்கள் சரணடைந்த பிறகு பள்ளி மீண்டும் திறக்கப்பட்டது. வாடகை கட்டிடங்களில் மிகவும் சிரமப்பட்டு பள்ளி இயங்கி வந்தது. நாற்பது ஆண்டுகள் கடந்த நிலையில், அந்தப் பழைய கட்டிடங்கள் சிதைந்து விழும் நிலையில் இருந்தன. ஒரு காலத்தில் மாணவர்கள் கூடிப் படித்து, ஆசிரியர்கள் பணியாற்றிய அந்த இடத்தில் இப்போது நிசப்தமே நிலவுகிறது. முட்செடிகள் மண்டிய அந்த இடத்தில் பழைய கட்டிடத்தின் படிக்கட்டுகள் மட்டுமே எஞ்சியுள்ளன. முன்னோர்கள் எவ்வளவு உறுதியுடன் இந்தப் பள்ளியைத் தொடங்கி நடத்தினார்கள் என்பதை நினைக்கும்போது வியப்பாக உள்ளது.

ரொம்பின் சுங் சான் சீனப்பள்ளி வளர்ச்சி வரலாறு

எமது பள்ளி 1928-ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்டது; தற்போது 95 ஆண்டுகால வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளது. தொடக்கத்தில் "பொது சுங் சான் பள்ளி" (Public Chung San School) என்று அழைக்கப்பட்டது. ஒரு கடையை வாடகைக்கு எடுத்து பள்ளி இயங்கியது. திரு. ஜெங் ஷெங் (Zeng Sheng) தலைவராகவும், திரு. லாய் ஃபூ லின் (Lai Fu Lin) தலைமையாசிரியராகவும் இருந்தனர். தொடக்கத்தில் 25 மாணவர்கள் மட்டுமே இருந்தனர்.

1940-இன் தொடக்கத்தில் தலைமையாசிரியர் லாய் ஜொகூர் மாநிலத்திற்குச் சென்றார். சிறிது காலத்திலேயே இரண்டாம் உலகப் போர் வெடித்து ஜப்பானியர்கள் ஆக்கிரமித்ததால் பள்ளி மூடப்பட்டது. 1945-இல் போர் முடிந்து அமைதி திரும்பியதும், உள்ளூர் பிரமுகர்களான சென் ஹுவோயுவான், வூ ஃபுரோங், கியூ லி மற்றும் பலர் இணைந்து பள்ளியை மீண்டும் தொடங்கினர். திரு. லியாவ் ஜியேமிங் (Liao Jieming) தலைமையாசிரியராகப் பொறுப்பேற்றார்.

1947-இல் பள்ளி நிர்வாகம் திரு. லிம் தோங்ஷான் (Lin Dongshan) வசம் வந்தது. தற்போதுள்ள தபால் நிலையத்திற்கு எதிரே உள்ள ஒரு கட்டிடத்திற்குப் பள்ளி மாற்றப்பட்டது. அதற்கு ஆண்டு வாடகையாக 30 ரிங்கிட் செலுத்தப்பட்டது. 1948-இல் அவசரகாலச் சட்டத்தினால் சூழல் கொந்தளிப்பாக இருந்தபோது, திரு. நிங் சுன் பள்ளி நிர்வாகத்தை ஏற்றார். தலைமையாசிரியர் லியாவ் ஏழு ஆண்டுகள் பணியாற்றி 1952-இல் விலகினார்.

1959-இல் திரு. பெங் சிங்ஜியே (Peng Xingjie) தலைமையாசிரியராக இருந்தார். அதே ஆண்டில் தானா பாஞ்சிஸ் (Tanah Panjis) நிலங்கள் பிரிக்கப்பட்டு விற்கப்பட்டதால், பல சீனக் குடும்பங்கள் குடிபெயர்ந்தன. மாணவர் எண்ணிக்கை அதிகரித்ததால் இடநெருக்கடி ஏற்பட்டது. எனவே புதிய பள்ளி கட்ட அரசு நிதி கோரப்பட்டது. தற்காலிகமாகப் பொதுப்பணித் துறையின் பழைய வாகனக் காப்பகங்கள் வகுப்பறைகளாக மாற்றப்பட்டன.

1981-இல் ஒரு இரண்டு அடுக்கு கட்டிடத்தைக் கட்டத் திட்டமிடப்பட்டது. இதற்கு 200,000 ரிங்கிட் தேவைப்பட்ட நிலையில், அரசாங்கம் 20,000 ரிங்கிட் மட்டுமே வழங்கியது. நிதிப் பற்றாக்குறையாலும் பொருளாதார மந்தநிலையாலும் பணிகள் தடைபட்டன.

மே 19, 1983 அன்று நடந்த கூட்டத்தில், இருபது ஆண்டுகளாகப் பயன்படுத்தப்படாமல் இருந்த 'Lot 1959' நிலத்தை விற்கத் தீர்மானிக்கப்பட்டது. அந்த நிலம் 83,330 ரிங்கிட்டிற்கு விற்கப்பட்டது. அந்தப் பணத்தைக் கொண்டு கட்டிடப் பணிகள் தொடங்கப்பட்டு, அற்புதமான இரண்டு அடுக்கு பள்ளி கட்டிடம் வெற்றிகரமாகக் கட்டி முடிக்கப்பட்டது.